Tembel Çekirge İle Küçük Karınca

Tembel Çekirge ile Küçük Karınca, ile alakalı yazımızın içeriğinde, hazırlamış olduğumuz küçük karınca ile tembel çekirge hikayesini okuyabilir ve paylaşabilirsiniz.

Karınca İle Ağustos Böceği

Tembel Çekirge ile Küçük Karınca

Bir varmış, bir yokmuş. Yaz mevsimi bütün güzelliğiyle devam ederken, ormanda yaşayan hayvanlar, kuşlar, böcekler sıcak yaz günlerinin tadını çıkartıyorlarmış. Yazın yiyecek bulmakta, sıkıntı çekmiyorlarmış çünkü. Tembellik yapan şarkı söylemeyi çok seven çekirge için sıradan bir günmüş. Bir ağacın gölgesinde oturmuş, topladığı bitki köklerini yiyor, bir yandan da keman çalığ şarkı söylüyormuş.

TEMBEL ÇEKİRGE: Ne güzel bir gün lay lay lay… Hem çalar, hem söylerim ben kemanımla. Gerisini uyduramadım ama olsun yinede güzel oldu. Ah ah ah.

Tembel çekirge kulakları tırmalayan sesiyle şarkısını bitirdiğinde, bir ses duymuş. Sese kulak vermiş. Sesin nerden, kimden geldiğini anlamak için, altında durduğu ağacın dallarına sıçramış hızla. Biraz ilerisinde büyük bir karınca sürüsü sıraya girmiş, asker adımlarıyla düzenli bir şekilde yürüyorlarmış. Karıncalar kocaman, kocaman tohumları ağaçlardan dökülen kuru meyveleri taşıyorlarmış güçlükle. Çekirge ağacın dalından yere sıçramış. Şaşkın şaşkın uzaklaşan karınca sürüsüne bakmış.

TEMBEL ÇEKİRGE: Şu karıncaları hiç anlayamıyorum. Sürekli çalışıyorlar.

Bu sırada, kendisine doğru gelen küçük bir karınca görmüş. Küçük karınca, kendisinden kat kat büyük olan çekirdek tanesini taşımaya çalışıyormuş. Çekirgenin yanından geçerken, karınca sırtında taşıdığı çekirdek tanesini düşürmüş. Biraz dinlenmeyede ihtiyacı varmış aslında. Çekirge anlamsız gözlerle, karıncaya bakmış.

TEMBEL ÇEKİRGE: Taşınıyor musunuz acaba?

KÜÇÜK KARINCA: Yooo!

TEMBEL ÇEKİRGE: Yoksa yoksa, ormana bir felaket gelecekte ondan mı kaçıyorsunuz?

KÜÇÜK KARINCA: Yooo!

TEMBEL ÇEKİRGE: Eee… O zaman naptığınızı sorabilir miyim?

KÜÇÜK KARINCA: Yuvamıza yiyecek taşıyoruz.

TEMBEL ÇEKİRGE: Ha anladım! Akşama baya kalabalık misafirleriniz var demek ki.

KÜÇÜK KARINCA: Haha, kış için yiyecek biriktiriyoruz.

TEMBEL ÇEKİRGE: Kış için yiyecek mi biriktiriyorsunuz? Niye ki? Hem daha kışa çok var, ne bu telaf? Gezin, tozun eğlenin, şu güzel yaz günlerinin tadını çıkartın.

KÜÇÜK KARINCA: Ya öyle mi? Kış gelince napalım peki?

TEMBEL ÇEKİRGE: Kışın da, eğlenecek bir şeyler buluruz canım.

KÜÇÜK KARINCA: Aklın fikrin eğlencede, kışın ne yer ne içiriz diyorum.

TEMBEL ÇEKİRGE: Onu kış gelince düşünürüm ben. Şuan yaz mevsimindeyiz ve her yer bol bol yiyecek dolu.

Ağustos Böceği İle Küçük Karıncanın Dostluğu

Küçük karınca, tembel çekirgeyi daha fazla dinlemek istememiş. Çekirdek tanesini tekrar sırtına yüklemeye çalışmış.

KÜÇÜK KARINCA: Benim arkadaşlarıma yetişmem gerek. Şu çekirdeği sırtıma almama yardım eder misin acaba?

TEMBEL ÇEKİRGE: Benim gibi bir şarkıcı, bir sanatçı böyle ağır işler yapmamalı.

Küçük karınca, tembel çekirgenin bu cevabın üzerine ona ters ters bakmış ve çekirdeği tek başına sırtına almaya çalışmış.

TEMBEL ÇEKİRGE: Ufak bir yardımım olabilir tabi.

Tembel çekirge, kendisi için çok küçük olan çekirdeği alıp, küçük karıncanın sırtına koymuş. Küçük karınca teşekkür edip, yoluna devam etmiş.

TEMBEL ÇEKİRGE: Ne gereksiz, ne boş bir çaba.

Tembel çekirge, tekrar ağacın altına yatmış. Bir parça yemeğinden yedikten sonra, kemanını çalmaya başlamış.

TEMBEL ÇEKİRGE: Ne güzel bir gün lay lay lay… Hem çalar, hem söylerim ben kemanımla, kemanım la la la. Ha ha ha…

Tam o anda tembel çekirgenin altında durduğu ağacın deliğinden, bir sincap kafasını çıkarmış.

SİNCAP: Yeter yeter… Ne olur yeter! Git şarkını başka yerde söyle. Dinlenmeye çalışıyorum burada.

Tembel çekirge, bir anda şarkısını söylemeyi kesmiş. sincap’a söyle bir baktıktan sonra yiyeceğini de, kemanını da alıp yürümüş.

TEMBEL ÇEKİRGE: Sanatçının değeri hiç bilinmiyor canım, bu ormanda.

Sıcak yaz günleri devam ederken, karıncalar her gün kan ter içinde yuvalarına yiyecek taşımış. Tembel çekirgede bol bol, yemek yemiş, gezmiş, eğlenmiş, keman çalıp şarkı söylemiş. Sonunda kara kış gelip, kapıya dayanmış. Karıncalar bir sabah uyandıklarında, yuvalarından dışarıya kafalarını çıkarıp bakmışlar ve her yerin bembeyaz karlarla kaplanmış olduğunu görmüşler. Bu soğukta dışarıda aç kalan, diğer hayvanları düşünmüş ve üzülmüş küçük karınca. Tembel çekirgeyse, günlerdir ağzına tek bir lokma yiyecek bile koyamamış. Çünkü tüm bitkiler, karların altında kalmış. Soğuktan tirtir titriyormış. Ne şarkı söyleyecek, ne de keman çalabilecek hali kalmış. Karların üstünde güçlükle yürüyormuş. Birden aklına sıcak yaz günleri gelmiş.

TEMBEL ÇEKİRGE: Ne güzeldi o günler, her yer yiyecek doluydu. Karnım tok, neşe içinde şarkılarımı söylüyordum.

Tembel Çekirge İle Küçük Karıncanın Arkadaşlığı

Birden küçük karınca gelmiş aklına. O bütün yaz yuvasına yiyecek taşımıştı, ondan biraz ödünç yiyecek isteyebilirim diye düşünmüş. Sonra o düşüncesini kendi de beğenmemiş. Yazın küçük karıncayla dalga geçmişti, şimdi kendisine yardım eder miydi acaba. Tembel çekirge, açlıktan ve soğuktan yürüyemiyecek duruma gelmiş artık.

TEMBEL ÇEKİRGE: Şimdi gurur yapma sırası değil. Karınca yuvasını bulup, onlardan yardım istemekten başka çarem yok.

Doğruca karıncaların yuvasına gitmiş. Yuvanın kapısında durup, aşağıya seslenmiş.

TEMBEL ÇEKİRGE: Kimse yok mu? Lütfen yardım edin…

KÜÇÜK KARINCA: Kim o…

Yuvanın içinden küçük karıncanın sesi duyulmuş. Tembel çekirge, son bir gayretle cevap vermiş.

TEMBEL ÇEKİRGE: Karınca kardeş, ben geldim çekirge. Lütfen beni içeri alın.

O sırada yuvanın içinde sesleri duyan, kraliçe karınca, küçük karıncanın yanına gelmiş.

KRALİÇE KARINCA: Ne oluyor, kim yardım istiyor?

KÜÇÜK KARINCA: Yazın tembel tembel, oturup şarkı söyleyen bir çekirge kraliçem. Galiba aç kaldı ve yardım istiyor.

KRALİÇE KARINCA: Kapımıza kadar gelip yardım isteyen, kim olursa olsun geri çevirmemeliyiz.

Kraliçe karınca ve diğer karıncalar, yuvanın ağzına gelip kapıyı açmışlar. Tembel çekirge, soğuktan ve açlıktan bayılmış öylece yatıyormuş karların üzerinde. Karıncalar, hemen tembel çekirgeyi kaldırıp, yuvanın içine taşımışlar. Sıcak yuvanın içinde, tembel çekirge kendine gelmiş. Ona su ve yiyecek vermişler. Artık kendini daha iyi hisseden tembel çekirge, kraliçe karıncaya teşekkür ettikten sonra küçük karıncanın yanına gelmiş.

TEMBEL ÇEKİRGE: Size çok büyük haksızlık ettim. Siz yazın çalışırken, ben bütün yaz oturup şarkı söyledim. Üstelik sen beni uyarmıştın ama ben seni ciddiye almadım. Çok pişmanım.

KÜÇÜK KARINCA: Bu sana büyük bir ders olsun. Bizde biliyoruz, bütün yaz gezip, eğlenmeyi ama ileriyide düşünmek zorundayız. Eğer yazın yiyecek biriktirmeseydik, şimdi bizde seninle aynı durumda olabilirdik.

Küçük Karıncanın Tembel Çekirgeye Yardımı

Tembel çekirge, bir kaç gün karıncaların yuvasında kalmış. İyice kendini toparlamış ve sağlığına kavuşmuş. Ayrılma vakti geldiğinde, karıncalar çekirğeye bir miktar yiyecek vermişler.

TEMBEL ÇEKİRGE: Her şey için teşekkür ederim. Benim hayatımı kurtardınız, bunu hiç unutmayacağım. Ve bundan sonra asla tembellik yapmacağım.

KÜÇÜK KARINCA: Bende senden bir şey isteyebilir miyim?

TEMBEL ÇEKİRGE: Tabii söyle… Ne istersen.

KÜÇÜK KARINCA: Hııı, şey… Yaz gelince, biraz müzik dersi alıp, keman çalmayı da öğrenirsen ormanlardaki tüm hayvanlara büyük bir iyilik yapmış olursun.

Küçük karınca ve Tembel çekirge, birlikte kahkalar içinde gülmeye başlamışlar.

Tembel Çekirge ile Küçük Karınca, yazımızın içeriğinde, hazırlamış olduğumuz tembel çekirge ile küçük karınca hiyesini bulabilir vede sosyal ağlarınızda arkadaşlarınızla paylaşarak onlarıda yeni hikayelerimizden haberdar edebilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Fındıkkıran ve Farelerin Savaşı