Denizin Altındaki Sessiz Şarkıcı Hikayesi

Denizin Altındaki Sessiz Şarkıcı Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz denizin altındaki sessiz şarkıcı hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.

Denizin Altındaki Sessiz Şarkıcı Hikayesi Oku

Denizin Altındaki Sessiz Şarkıcı Hikayesi

Derin bir okyanusun en kuytu köşesinde, ışığın bile cesaret edemediği bir çukurda, mercanlardan örülmüş eski bir saray yatardı. Sarayın duvarları, binlerce yıl önce batmış gemilerin fenerlerinden kalan soluk yeşil ışıkla aydınlanırdı. O sarayın en gizli odasında yaşayan bir kız vardı: adı Nila’ydı. Nila ne balık ne de insandı; yarı yarıya her ikisi de sayılmazdı. Vücudu pullarla kaplıydı ama pulları her ay dolunayda dökülür, yerine yumuşak, insan derisi gibi bir şey gelirdi. Gözleri mercan kırmızısıydı ve baktığı her şeyde hafif bir titreşim bırakırdı. Ama en önemlisi, Nila’nın sesi yoktu. Doğduğundan beri tek bir kelime bile edememişti. Okyanusun dibinde herkes şarkı söylerken –yunuslar ıslık çalar, ahtapotlar ritim tutar, denizanaları uğultulu melodi yayardı– Nila sadece dinlerdi. Ve dinlerken, içindeki boşluk biraz daha büyürdü.

Bir gece, sarayın kapısına tuhaf bir şey çarptı. Bir şişeydi bu; eski, yosun tutmuş, içinde sararmış bir kâğıt vardı. Nila şişeyi açtığında kâğıt suda dağılmadı. Üzerinde titrek bir el yazısıyla şöyle yazıyordu: “Sesini kaybetmiş bir şarkıcıyı arıyorum. Eğer sen oysan, bu mesajı okuduğun anda kalbim seninle atacak. Gel, beni bul. – Üstteki Dünyadan Gelen Biri” Nila’nın kalbi ilk defa o anda gerçekten attı gibi hissetti. Ama nasıl gidecekti? Okyanusun üst katmanlarına çıkmak yasaktı; yüzeye yaklaşan her yaratık, güneşin ışığına dayanamazdı derlerdi. Yine de Nila şişeyi göğsüne bastırdı ve yüzmeye başladı. Yukarı, yukarı, karanlığın azaldığı, mavinin açıldığı yerlere.

Yol boyunca tuhaf şeyler gördü: Bir balina sürüsü, şarkı söylemeyi bırakmış, sessizce gözyaşı döker gibiydi. Bir grup küçük balık, etraflarında dönüp duran ışık halkalarıyla dans ediyordu ama dansları yarım kalmıştı. Ve en derinde, unutulmuş bir batık geminin güvertesinde, paslı bir piyano duruyordu. Piyanonun tuşlarına dokunduğunda, ses çıkmadı ama Nila’nın parmakları tuşlarda dans ederken, suyun içinde hafif dalgalar oluştu. Sanki müzik, ses olmadan da yayılıyordu. Sonunda yüzeye ulaştığında, ay tam tepedeydi. Deniz sakin, yıldızlar suya yansımıştı. Kıyıda bir ateş yanıyordu ve ateşin yanında genç bir adam oturuyordu. Elinde aynı el yazısıyla dolu bir defter vardı. Adam başını kaldırdı ve Nila’yı gördü. Gözleri faltaşı gibi açıldı.

Bir Gece Sarayın Kapısına Tuhaf Bir Şey Çarptı

“Sen… geldin,” dedi adam titreyen bir sesle. “Benim adım Kai. Şarkılarımı yazıyordum ama bir gün sesim kısıldı. Hiçbir nota çıkmıyordu boğazımdan. O şişeyi denize attım, umutla. Ve sen… sen buradasın.” Nila yaklaştı. Konuşamıyordu ama elleriyle anlatmaya çalıştı: pullarını gösterdi, göğsündeki boşluğu işaret etti. Kai anladı. Defterini açtı ve bir şarkı yazmaya başladı –ama bu sefer kelimeleri değil, sadece duyguları. Nila da yanına oturdu. Birlikte, ses olmadan müzik yaptılar. Kai kalemiyle kağıda dokunuyor, Nila parmaklarını havada gezdiriyordu. Aralarındaki hava titreşmeye başladı. Sanki okyanusun derinliklerinden gelen eski bir melodi, yeniden doğuyordu.

O gece boyunca hiç konuşmadılar. Ama sabah olduğunda, Kai’nin sesi geri gelmişti. Hafif, çatallı ama gerçek. Nila’nın gözleri doldu –ilk defa gözyaşı döktü. Gözyaşları denize damladığında, suyun yüzeyinde minik, parlak ışıklar belirdi. Kai defterinden son bir sayfa kopardı ve Nila’ya uzattı. Üzerinde tek bir cümle vardı: “Sesin yoksa bile, sen şarkısın.” Nila o cümleyi okudu, sonra göğsüne bastırdı. Pulları bir kez daha dökülmeye başladı ama bu sefer acımadı. Yerine, hafif bir sıcaklık geldi. Ve o sıcaklık, boğazına yükseldi. Nila ağzını açtı ve ilk defa bir ses çıkardı:
Küçük, kırılgan ama muhteşem bir nota.

Denizin Altındaki Sessiz Şarkıcı Hikaye Oku

Deniz dalgalandı, yıldızlar titredi, Kai’nin gözleri yaşla doldu. O günden sonra Nila artık saraya dönmedi. Kai ile birlikte, kıyıda yaşadılar. Gündüzleri sessizce oturur, geceleri şarkı söylerlerdi –bazen sesle, bazen sessizlikle. Ve her dolunayda, okyanusun dibindeki yaratıklar yukarı bakar, o şarkıyı dinlerdi. Çünkü Nila’nın sesi, artık sadece bir ses değildi; o, kaybettiği şeylerin geri dönüşüydü. Ve deniz, sonsuza dek o şarkıyı mırıldandı.

Denizin Altındaki Sessiz Şarkıcı Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, denizin altındaki sessiz şarkıcı hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan denizin altındaki sessiz şarkıcı hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Yıldızların Gizli Mürekkebi Hikayesi