Hikaye Oku 9 Şubat 2026

Yukarı Bakmayı Hatırlayan Kızın Bahçesi Hikayesi

Yukarı Bakmayı Hatırlayan Kızın Bahçesi Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz yukarı bakmayı hatırlayan kızın bahçesi hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.

Yukarı Bakmayı Hatırlayan Kızın Bahçesi Hikayesi Oku

Küçük kasabanın en kenarındaki tepeye, kimse yaklaşmazdı. Çünkü o tepenin üstünde, yılın üç yüz altmış beş günü boyunca gökyüzü eksik kalırdı.

Küçük kasabanın en kenarındaki tepeye, kimse yaklaşmazdı. Çünkü o tepenin üstünde, yılın üç yüz altmış beş günü boyunca gökyüzü eksik kalırdı. Mavi biraz soluk, bulutlar biraz dağınık, yıldızlar ise sanki aceleyle yerlerine yapıştırılmış gibi titrek dururdu. İnsanlar buna “eksik gök” der, çocuklarını oradan uzak tutardı. Ama bir sabah, henüz altı yaşını bile doldurmamış olan Ela, annesinin elinden kurtulup o tepeye tırmandı.

Ela’nın ayakları çamura batarken, etrafındaki otlar usulca eğilip ona yol açıyordu. Sanki bin yıldır bekleyen bir şey, nihayet gelmişti de nazikçe selam veriyordu. Tepenin en yüksek noktasına vardığında ise nefesi kesildi. Karşısında, kocaman, upuzun bir bahçe duruyordu. Ama bu bahçe topraktan değil, gökyüzünden doğmuştu. Çiçeklerin sapları cam gibi saydamdı ve içlerinden mavi-yeşil ışık akıyordu. Yaprakları rüzgâr estiğinde müzik çalıyordu; bazen çok eski bir ninni, bazen kimsenin duymadığı bir dilde söylenmiş bir şarkı. Meyve veren ağaçların dalları ise gökkuşağının renklerini taşıyordu ama hiçbir renk tam olarak yerinde durmuyordu; sürekli yer değiştirip birbirine karışıyordu.

Bahçenin tam ortasında, upuzun siyah saçlı, gözleri gece kadar derin bir çocuk oturuyordu. Adı yoktu. Ya da belki vardı ama kimse ona sormayı akıl etmemişti. Ela yaklaştığında çocuk başını kaldırdı ve gülümsedi. O gülümseme o kadar yumuşaktı ki Ela’nın içindeki bütün korkular bir anda eriyip gitti. “Sen buranın sahibi misin?” diye sordu Ela, sesi titreyerek. Çocuk başını iki yana salladı. “Burası kimsenin değil. Ama bazen birileri hatırlayınca… canlanıyor.”

Ela etrafına baktı. “Peki neden kimse burayı görmüyor?” “Çünkü insanlar gökyüzüne bakmayı unuttu,” dedi çocuk usulca. “Aşağıya, yollara, telefonlara, aceleye bakıyorlar. Yukarı bakmayı unutan birinin gözü, eksik göğü göremez. Eksik göğü göremeyen de bu bahçeyi bulamaz.” Ela bir adım daha attı ve elini uzattı. Çocuk da elini uzattı. Parmakları birbirine değdiğinde, bahçedeki bütün çiçekler aynı anda açıldı. Binlerce minik ışık tanesi havaya yükseldi; bazıları kelebek oldu, bazıları Ela’nın saçlarına kondu, bazıları ise çocuksu kahkahalar atarak gökyüzüne geri döndü.

Ela Yaklaştığında Çocuk Başını Kaldırdı Ve Gülümsedi

Yukarı Bakmayı Hatırlayan Kızın Bahçesi Hikaye Oku

“Adın ne?” diye sordu Ela yeniden. Çocuk bir an durdu, sonra fısıldadı: “Sen bana isim verirsen… o isim olurum.” Ela düşündü. Uzun uzun düşündü. Sonra gözlerini çocuğun gözlerine dikti ve dedi ki: “Senin adın artık Liva. Çünkü sen yaşadıkça gökyüzü tamamlanıyor.” O andan sonra Liva’nın gözleri daha parlak, bahçedeki renkler daha kararlı oldu. Ela her gün tepeye çıkmaya başladı. Kimse onun nereye gittiğini anlamadı. Annesi sadece kızının yanaklarının daha çok gülümsediğini, saçlarının daha çok yıldız koktuğunu fark etti.

Yıllar geçti. Ela büyüdü, kasabadan ayrıldı, başka şehirlerde başka hayatlar yaşadı. Ama her gece, uyumadan önce pencereyi açar ve gökyüzüne bakardı. Bazen çok hafif, çok uzak bir müzik duyardı. Bazen de saçlarının arasında minik bir ışık tanesi belirir, usulca kaybolurdu. Ve o ışık tanesi kaybolurken Ela hep aynı şeyi fısıldardı: “Liva… hâlâ oradasın, değil mi?” Rüzgâr cevap vermezdi. Ama Ela biliyordu. Gökyüzü artık eksik değildi. Çünkü bir çocuk, bir gün yukarı bakmayı hatırlamıştı. Ve o bahçe hâlâ orada, hâlâ sessizce büyüyor. Belki bir gün sen de tepeye tırmanırsın… ve Liva sana gülümser.

Yukarı Bakmayı Hatırlayan Kızın Bahçesi Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, yukarı bakmayı hatırlayan kızın bahçesi hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan yukarı bakmayı hatırlayan kızın bahçesi hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Cam Yapraklı Ağacın Fısıldadığı Şarkı Hikayesi