Rüzgârın Adını Taşıyan Kız Hikayesi

Rüzgârın Adını Taşıyan Kız Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz rüzgarın adını taşıyan kız hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.

Rüzgârın Adını Taşıyan Kız Hikayesi Oku

Küçük bir liman kasabasında, dalgaların sesi hiç susmayan bir evde yaşıyordu Mira. Dokuz yaşındaydı ama gözleri sanki çok daha eski bir şey görmüş gibi derin ve dalgındı.

Rüzgârın Adını Taşıyan Kız Hikayesi

Küçük bir liman kasabasında, dalgaların sesi hiç susmayan bir evde yaşıyordu Mira. Dokuz yaşındaydı ama gözleri sanki çok daha eski bir şey görmüş gibi derin ve dalgındı. Her sabah erkenden uyanır, babasının eski yün hırkasını giyer, sahile iner ve denize doğru fısıldardı: “Bugün ne getireceksin bana?” Çünkü Mira biliyordu ki deniz sadece balık ve yosun getirmiyordu. Bazen içine saklanmış küçük sırlar da getirirdi. Kırık bir deniz kabuğu, içinde minik bir harita gibi kıvrılmış bir yosun parçası, ya da en güzeli: rüzgârın bıraktığı bir isim.

Bir sonbahar sabahı, hava gri ve serinken, Mira sahilde yürürken ayaklarının dibinde bir şey parladı. Kumun arasından çıkan, soluk mavi bir tüy. Ama bu sıradan bir martı tüyü değildi. Ucuna dokunduğunda tüy titredi ve hafif bir ses çıkardı. Sanki biri “Mira…” diye fısıldamıştı. Tüyü alıp göğsüne bastırdı. O anda rüzgâr ansızın yön değiştirdi. Normalde batıdan esen rüzgâr, birden kuzeyden gelmeye başladı ve Mira’nın saçlarını okşarken usulca konuştu:

“Gel… beni takip et.” Mira tereddüt etmedi. Tüyü elinde sıkıca tutarak, kasabanın terk edilmiş eski fenerinin olduğu kayalıklara doğru yürüdü. Fener yıllardır kullanılmıyordu; camları kırık, merdivenleri yosun tutmuştu. Ama o gün kapısı aralıktı. İçeriden yumuşak, turuncu bir ışık sızıyordu. Merdivenleri tırmanırken her basamakta rüzgâr başka bir sesle fısıldıyordu: çocuk kahkahaları, eski şarkılar, annelerin ninni söylediği kelimeler… En tepeye vardığında ise fenerin ortasında, havada asılı duran minik bir kız çocuğu gördü. Kızın saçları rüzgârdan yapılmıştı; sürekli şekil değiştiriyor, bazen dalga gibi akıyor, bazen yaprak gibi savruluyordu. Gözleri ise tam bir sonbahar gökyüzü rengindeydi.

“Sen kimsin?” diye sordu Mira, sesi titreyerek. Kız gülümsedi. “Ben rüzgârın adıydım. Ama insanlar beni çağırmayı unuttu. Artık sadece küçük çocuklar duyabiliyor.” Mira tüyü uzattı. “Bu senin mi?” “Evet. Ve sen bana dokunduğun için… artık bir ismim var. Adım Sefir.” O andan itibaren Sefir, Mira’nın en yakın arkadaşı oldu. Görünmezdi aslında; sadece Mira görebiliyordu onu. Ama birlikteyken inanılmaz şeyler oluyorlardı. Sefir bir yaprağı havada dans ettiriyor, Mira’nın etrafında minik girdaplar oluşturuyor, bazen de denizin kokusunu getirip odasına yayıyordu. Mira okulda sıkıldığında Sefir usulca kulaklarına fısıldıyor, “Bak, şu bulut tavşana benziyor,” diyordu. Mira da gülüyordu, çünkü gerçekten benziyordu.

Mira Büyüdü Başka Şehirlere Gitti

Rüzgârın Adını Taşıyan Kız Hikaye Oku

Ama bir gün kış geldi. Rüzgâr sertleşti, buz gibi oldu. Sefir’in sesi zayıflamaya başladı. Tüyün mavisi soldu, saçları daha az dalgalanıyordu. “Gitmem gerek,” dedi Sefir bir akşam, fenerin tepesinde otururken. “Rüzgârın başka yerlere de adı olmalı. Senin sayende hatırlanacağım, ama şimdi başka çocuklara gitmeliyim.” Mira’nın gözleri doldu. “Ama ben seni özleyeceğim.” Sefir elini Mira’nın avucuna koydu. Soğuk ama yumuşacıktı. “Özlediğinde yapman gereken tek şey var: dışarı çık, kollarını aç ve rüzgârı hisset. O zaman beni yanında bulacaksın. Çünkü sen bana isim verdin. İsim verilen şeyler asla tamamen kaybolmaz.”

Ertesi sabah Sefir gitmişti. Tüy ise Mira’nın yastığının altında kalmıştı; hâlâ hafifçe titriyordu. Yıllar geçti. Mira büyüdü, başka şehirlere gitti. Ama her rüzgârlı günde, ister kalabalık bir sokakta olsun, ister tenha bir parkta, durur, kollarını açar ve gözlerini kapardı. Rüzgâr saçlarını okşarken, içinde hep aynı sıcaklık uyanırdı. Ve bazen, çok nadiren, rüzgârın içinde bir fısıltı duyardı: “Mira… hâlâ buradayım.” Mira gülümserdi. “Ben de seni hiç unutmadım, Sefir.” Çünkü bazı arkadaşlıklar gözle görülmez. Bazıları sadece rüzgârda yaşar. Ve rüzgâr estiği sürece, onlar da yaşar.

Rüzgârın Adını Taşıyan Kız Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, rüzgarın adını taşıyan kız hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan rüzgarın adını taşıyan kız hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Yukarı Bakmayı Hatırlayan Kızın Bahçesi Hikayesi