Hikaye Oku 18 Ocak 2026

Kırmızı Uçurtmanın Dönüşü Hikayesi

Kırmızı Uçurtmanın Dönüşü Hikayesi, ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz kırmızı uçurtmanın dönüşü hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.

Kırmızı Uçurtmanın Dönüşü Hikayesi Oku

Küçük Ada’nın evi, kasabanın en ucunda, dereye bakan son tepedeydi. Bahçesinden çamaşır asarken bile suyun şırıltısı gelirdi kulağına. Annem her sabah “Ada, dereye fazla yaklaşma” derdi ama Ada zaten biliyordu; bazı şeylerin yakınına gidilmez, sadece izlenir. O gün hava griydi, ama yağmur yağacak kadar da kararlı değildi. Ada on bir yaşındaydı ve o sabah uyanır uyanmaz bir tuhaflık hissetmişti.

Odasının penceresinden baktığında, normalde boş olan karşı kıyıda tek bir kırmızı uçurtma duruyordu. Kimse uçurmuyordu, ipi yoktu, sadece orada, yere hafifçe değerek titriyordu. Ada önce annesine söyleyecek oldu, sonra vazgeçti. Annesi zaten mutfakta telaşlıydı, babası şehre gitmişti, ev sessizdi. Kırmızı uçurtma ise sessiz değildi. Ada’nın göğsünde bir yerlerde, çok hafif, sanki birisi kalbine parmak ucuyla vuruyormuş gibi bir titreşim başlatmıştı.

Ceketini giydi, kapıyı usulca çekti, bahçenin arka tarafından dereye indi. Karşı kıyıya geçmek için köprüyü kullanması lazımdı ama köprü biraz ilerideydi, yürümek istemiyordu. Dere o gün sığdı, taşlar yuvarlak ve kaygandı. Ada ayakkabılarını çıkardı, çoraplarını da. Soğuk su bileklerini ısırdı ama umursamadı. Uçurtmaya vardığında yere çömeldi. Yakından bakınca anladı: kanvas değil, kâğıttı. Çok eski, sararmış, kenarları hafif yırtılmış bir kâğıt. Üzerinde hiçbir resim yoktu, sadece ortasında küçük, el yazısıyla yazılmış bir cümle: “Bulursan lütfen geri getir.”

Ada’nın boğazı düğümlendi. Kim yazmıştı bunu? Neden geri getirilsin ki bir uçurtma? Kimse uçurtmayı uçurmamış bile. Tam o sırada rüzgâr esti. Hafif, ama kararlı. Uçurtma titredi, sonra yavaşça havalandı. İpi yoktu, kimse tutmuyordu ama yine de yükseldi. Ada’nın gözleri faltaşı gibi açıldı. Uçurtma tam onun hizasında durdu, sonra yavaşça, sanki birisi nazikçe çekiyormuş gibi, dere boyunca yukarı, yani Ada’nın evine doğru gitmeye başladı. Ada koştu. Çıplak ayakları çimde, sonra çakılda, sonra yine çimde. Uçurtma bahçelerinin üstünden geçti, elma ağacının dallarına sürtündü, en sonunda Ada’nın açık bıraktığı yatak odası penceresinden içeri süzüldü.

Ceketini Giydi Kapıyı Usulca Çekti

Kırmızı Uçurtmanın Dönüşü Hikaye Oku

Ada nefes nefese odaya daldığında uçurtma yatağının tam ortasına, usulca konmuştu. Sanki hep orada olacakmış gibi. Üzerindeki yazı hâlâ aynıydı. Ama şimdi, aynı el yazısıyla, altına minicik bir ek yapılmıştı: “Teşekkür ederim. Artık uyuyabilirim.” Ada o an anladı. Bazen bir şeyleri geri götürmek, onları ilk defa gerçekten bırakmak demekti. Uçurtmayı yastığının altına koydu. O gece rüyasında hiç uçurtma görmedi. Sadece çok uzun zamandır ilk kez, gerçekten derin ve sakin bir uyku çekti. Sabah uyandığında uçurtma gitmişti. Yatağın altında sadece eski, sararmış bir kâğıt parçası kalmıştı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu artık: “Güle güle.” Ada gülümsedi. Sonra kalktı, pencereyi açtı ve günün ilk rüzgârını içine çekti.

Kırmızı Uçurtmanın Dönüşü Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, kırmızı uçurtmanın dönüşü hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan kırmızı uçurtmanın dönüşü hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Minik Kirpi Diken İle Gökyüzündeki Kaybolmuş Işık Hikayesi