Kibirli Gül Hikayesi

Kibirli Gül Hikayesi, ile alakalı yazımızın içeriğinde hazırlamış olduğumuz kibirli gül hikayesini bulabilir ve okuyabilir arkadaşlarınıza da gönderebilirsiniz.

Kibirli Gül Hikayesi Oku

Kibirli Gül Hikayesi

Kibirli Gül Hikayesi

Bir zamanlar uzak diyarlarda, küçük ama sık ağaçlı bir orman varmış. Buradaki ağaçlar kendi aralarında fısıldaşır, çiçeklerde birbirlerine polen atıp ormanda yaşamanın keyfini çıkarırlarmış. Baharın güzel günlerinden bir gün, kaktüs ve ayçiçeğinin tam ortasında parıltılı bir tohum yeşermeye başlamış. Büyüyen bu çiçek kıpkırmızı yaprakları olan muhteşem bir gülmüş.

GÜL ROSİE: Merhaba, benim adım Rosie.

KAKTÜS: Ben kaktüs memnun oldum!

AĞAÇ: Yaprakların tahmin edemeyeceğin kadar güzel Roise. Keşke benimde böyle yapraklarım olsa.

GÜL ROİSE: Sağolun! Ama bu hayatta herkes, her şeye her zaman sahip olamaz değil mi? Hahahahaha!

Rosie’nin bu yanıtı herkesi çok şaşırtmış. Çünkü o yeni yeşermiş olmasına rağmen, çok kibirli bir çiçekmiş.

GÜL ROSİE: Belli ki, buradaki en güzel çiçek benim! Şu parlak yapraklarıma bir bakın. Hahahahah!

AYÇİÇEĞİ: Burada bir sürü, güzel bitki var Roise. Sen sadece onlardan birisin!

GÜL ROİSE: Ne! Şu kaktüsün dikenli haliyle beni nasıl bir tutarsın! Ben ondan çok daha güzelim!

Kaktüs duyduklarına çok üzülse de, hiçbir şey diyememiş.

AĞAÇ: Kaktüse söylediğin şeyler hiç ama hiç hoş değil Roise. Üstelik seninde dikenlerin var.

GÜL ROİSE: Asıl kaktüsle benim gibi güzel bir gülü kıyaslamak hiç hoş değil! Hem sen güzellikten ne anlarsın! Çiçek bile açamazsın!

Ne Kaktüs, ne Ayçiçeği, ne de ağaçlar Roise’nin bu tavrını anlayabilmiş. Çünkü o durmaksızın kendini öven bir çiçekmiş. Aradan günler geçmiş, ormana nihayet yaz mevsimi gelmiş. Tabi buna en çok Ayçiçeği sevinmiş. Sapsarı parlak yüzüyle gün boyu onun ışıklarını takip edermiş. Kaktüs ise, kış boyu biriktirdiği suyu içer, kendini koca bir yaz dinç tutarmış. Hatta bazı minik kuşlar su içmek için, Kaktüsü ziyaret ederlermiş.

Ancak diğer bitkiler bu sıcak havalar için, kaktüs gibi su biriktiremezmiş. Öyle ya Roise susuzluktan neredeyse kuruyacak hale gelmiş.

GÜL ROİSE: Buraya hiç yağmur yağmayacak mı?

AĞAÇ: Yağmur yağması için, kış aylarının gelmesi lazım Roise.

GÜL ROİSE: Ama ben susuzluktan neredeyse solmak üzereyim! Bütün güzelliğim bitiyor.

AĞAÇ: İstersen kaktüsten yardım isteyebilirsin.

Kaktüs ve Gül Roise Hikayesi

Roise, kaktüsün diğer çiçeklere seve seve yardım ettğini görmüş. Ama ona hep kötü sözler söylediği için konuşmaya çok utanmış. Ancak başından bir yaprak daha solup düşünce, dayanamayıp kaktüsten yardım istemiş.

GÜL ROİSE: Hey! Kaktüs sana söylediğim kötü sözler için özür dilerim. Sen hem güzel, hem de bu orman için çok faydalı bir bitkiymişsin. Bana da yardım eder misin?

Kaktüs, Roise’nin kibrinden kurtulduğunu ve gerçekten suya çok ihtiyacı olduğunu görünce soyunu onunla da paylaşmış. Bu sayede Gül yine eskisi gibi kıpkırmızı ve parlak yapraklarına kavuşmuş. Ve o günden sonra Roise, arkadaşlarının dış görünüşüne göre yorum yapmamayı öğrenmiş. Çünkü birbirimizden ne kadar farklı görünürsek görünelim, önemli olan her zaman yardımsever ve paylaşımcı olmaktır.

Kibirli Gül Hikayesi, ile alakalı yazımızın içeriğinde, hazırlamış olduğumuz kibirli gül hikayesini okuyabilir vede sosyal ağlarınızda arkadaşlarınıza göndererek onlarıda yeni hikayeler sayfamızdan haberdar edebilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Cesur Şövalye Maria Hikayesi

hikayeleroku
25 views Yorum Yok
Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.
Hikayeleroku İletişim

destek@hikayeleroku.com.tr

info@hikayeleroku.com.tr

Sosyal Ağlarımız.

COPYRİGHT © 2026 - HikayelerOku DESİGNED.