Hikayeler Oku 18 Şubat 2026

Işığın İçine Saklanmış Çocuk Hikayesi

Işığın İçine Saklanmış Çocuk Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz ışığın içine saklanmış çocuk hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.

Işığın İçine Saklanmış Çocuk Hikayesi Oku

Dünyanın en kuytu köşesinde, ne rüzgârın ne de yağmurun tam olarak ulaşabildiği bir tepe vardı. O tepeye tırmanan patika o kadar inceydi ki, sadece kalbiyle yürüyenler görebiliyordu onu. Tepenin en yüksek noktasında, tek başına duran bir ağaç yaşardı. Adına “Işık Ağacı” derlerdi ama aslında o ağaç ışığı saklardı; dışarıya değil, içine doğru büyütürdü. Ağacın gövdesi griye çalan bir gümüş rengindeydi, dalları ise geceleri hafifçe parlayan, sanki içlerinde minik ateşböcekleri uyuyan incecik damarlarla kaplıydı. Her bahar, dallarının en uçlarında tek bir tomurcuk belirirdi. Tomurcuk açıldığında içinden çıkan çiçek değil, bir ışık küresi olurdu. Küre o kadar narindi ki, dokunulduğunda elin içinden geçip gider, ama geçtiği yerde unutulmuş bir anıyı bırakırdı.

Bir ilkbahar şafağında, dokuz yaşındaki Ada o tepeye çıktı. Ayakları çıplaktı çünkü rüyasında biri “Ayakkabılarını çıkar, yoksa yolu göremezsin” demişti. Rüyadaki ses annesinin sesi gibiydi ama biraz daha eski, biraz daha yorgun. Ada uyanır uyanmaz evden kaçmıştı; annesi mutfakta kahvaltı hazırlarken, babası hâlâ uyurken, sadece pijamasıyla ve kalbinde taşıdığı o tuhaf boşlukla yola düşmüştü. Tepeye vardığında ağaç onu bekliyordu. Dallar hafifçe eğildi, sanki selam verir gibi. Işık küresi tam o anda açıldı ve Ada’nın avuçlarına usulca kondu. Küre soğuk değildi; tam tersine, birinin elini tuttuğundaki gibi ılıktı. Ada gözlerini kapattı ve küreyi göğsüne bastırdı.

O anda hiçbir şey değişmedi gibi göründü. Ama her şey değişti. Işık küresi Ada’nın içine aktı. Önce parmak uçlarından başladı, sonra kollarına, kalbine, oradan da gözlerinin arkasına yayıldı. Birdenbire gördü: daha bebekken annesinin ona söylediği ilk kelimeyi, babasının kucağında uyurken duyduğu kalp atışlarını, henüz tanışmadığı bir arkadaşın yıllar sonra ona sarılacağını, ileride bir gün kendi çocuğuna anlatacağı masalları… Hepsi oradaydı. Işığın içinde değil, ışığın kendisiydi.

O Anda Hiçbir Şey Değişmedi Gibi Göründü

Ağaç dallarını usulca salladı. Konuşmadı ama Ada onun nefesini duydu; yaprakların arasından geçen hafif bir iç çekiş gibi: “Ben seni aramıyordum. Ama sen beni buldun. Artık yalnız değiliz.” Ada o gün eve döndüğünde elinde hâlâ küreden kalan minik bir parlaklık vardı; avucunda sönmeyen, ama kimseye göstermediği bir iz. Annesine sarıldığında annesi durdu, kokladı ve “Sen… sen bugün başka bir Ada mısın?” diye sordu. Gözleri dolmuştu. Babası mutfaktan çıkıp geldi, Ada’yı kucağına aldı ve yıllardır yapmadığı bir şeyi yaptı: “Seni seviyorum” dedi, sesi titreyerek.

Işığın İçine Saklanmış Çocuk Hikaye Oku

Ertesi sabah Ada tekrar tepeye gitti. Bu sefer annesiyle babasıyla birlikte. Ağaç hâlâ oradaydı ama dallarında artık tek bir küre değil, yüzlerce minik ışık küresi sallanıyordu. Her biri başka bir çocuğun içindeki boşluğa aitti. Bazıları henüz doğmamıştı. Bazıları çoktan büyümüş ama içindeki ışığı kaybetmişti. O günden sonra tepeye “Işığın Beklediği Yer” demeye başladılar. Ama Ada biliyordu ki asıl adı: “Sen Geldiğin İçin Işık.” Ve her bahar, bir ışık küresi hâlâ usulca yere iner. Eğer tam o anda kalbin çok sessizse, gözlerin yarı kapalıysa ve içinde minik bir özlem varsa… o küreyi sen bulursun.

Işığın İçine Saklanmış Çocuk Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, ışığın içine saklanmış çocuk hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan ışığın içine saklanmış çocuk hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Rüyaların Saklandığı Son Ağaç Hikayesi