Işığın Arkasındaki Ağaç Hikayesi

Işığın Arkasındaki Ağaç Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz ışığın arkasındaki ağaç hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.

Işığın Arkasındaki Ağaç Hikayesi Oku

Ormanın en eski kısmında, dalları gökyüzünü delip geçen tek bir ağaç vardı; öyle kocamandı ki, kuşlar bile onun tepesine konarken “Burası dünyanın sonu mu?” diye sorarlardı birbirlerine. Kimse o ağacın adını bilmezdi, çünkü ad koymaya cesaret eden olmamıştı.

Işığın Arkasındaki Ağaç Hikayesi

Işığın Arkasındaki Ağaç Hikayesi

Ormanın en eski kısmında, dalları gökyüzünü delip geçen tek bir ağaç vardı; öyle kocamandı ki, kuşlar bile onun tepesine konarken “Burası dünyanın sonu mu?” diye sorarlardı birbirlerine. Kimse o ağacın adını bilmezdi, çünkü ad koymaya cesaret eden olmamıştı. İnsanlar “O ağaç” der geçerlerdi; sanki isim vermek, onun sırrını ele vermek gibiydi. Ama bir sonbahar öğleden sonrası, dokuz yaşındaki Mira, okul yolunda yanlış bir dönüş yaptı ve kendini o ağacın gölgesinde buldu. Ayaklarının altındaki yapraklar, normal yapraklardan farklıydı; altın rengi değil, hafifçe parlıyordu, sanki içlerinde minik birer ay ışığı saklıymış gibi.

Mira’nın elinde her zaman taşıdığı küçük, kırmızı bir mendil vardı; annesinin ona “Kaybolursan bunu sıkı tut, seni bulurum” dediği mendil. O gün mendili sıktı, ama bu sefer annesi gelmedi. Yerine ağacın gövdesinde, daha önce hiç fark etmediği bir kapı belirdi. Kapı küçüktü, Mira’nın boyuna ancak yetiyordu; tahtadan değil, sanki ağacın kendi kabuğundan oyulmuştu ve üzerinde tek bir sembol vardı: yarım bir kalp, tam ortasında ince bir ışık çizgisi.

Kapı aralandığında içeriden serin, çiçek kokulu bir rüzgâr esti. Mira tereddüt etmedi. İçeri adım attığında ayakları yumuşak, yosun kaplı bir zemine bastı. Burası ağacın içi değildi; ağacın ötesiydi. Duvarlar yoktu, sadece sonsuz bir koridor gibi uzanan dallar ve dalların arasında asılı duran binlerce minik ışık küresi. Her küre bir anıydı. Bazıları titriyor, bazıları yavaşça dönüyor, bazıları ise hâlâ yanıp sönüyordu.

Kadın Elini Uzattı Ve Parmaklarının Ucunda Bir Işık Küresi Belirdi

Koridorun sonunda, yere oturmuş yaşlı bir kadın bekliyordu. Saçları kök gibi uzamış, gözleri yaprak yeşiliydi. Kadın gülümsedi ve “Hoş geldin, küçük yolcu. Ben Işığın Arkasındaki’yim. Bu ağaç, unutulmuş mutlulukları saklar. İnsanlar onları kaybettiklerini sandıklarında, aslında buraya gelirler.”

Mira sordu: “Peki benim mutluluğum nerede?”

Kadın elini uzattı ve parmaklarının ucunda bir ışık küresi belirdi. Küre Mira’nın avucuna konduğunda içinden tanıdık bir ses çıktı: annesinin kahkahası, babasının “Hadi koşalım!” deyişi, geçen yaz deniz kenarında yediği dondurmanın tadı, hatta düşüp dizini yaraladığında ağlamadan kalktığı o gururlu an… Hepsi oradaydı, ama küçülmüştü, sanki birer tohum gibi.

“Onları geri alabilir miyim?” diye sordu Mira, sesi titreyerek.

“Geri almak değil,” dedi kadın. “Onları büyütmek. Her birini kalbine ekersen, ağaç gibi dallanıp budaklanırlar. Ama unutma: bazı mutluluklar küçücük kalır, çünkü onları çok erken bırakmışsındır. Onları suçlama. Sadece sulamayı unutma.” Mira küreyi göğsüne bastırdı. O anda bütün ışık küreleri aynı anda parladı ve koridor bir bahçeye dönüştü. Ağacın dalları dışarıya, gerçek dünyaya uzanıyordu artık. Mira kapıdan çıktığında güneş batmak üzereydi. Orman aynı ormandı, ama yapraklar hâlâ hafifçe parlıyordu. Mendili cebinde sıktı ve fısıldadı: “Buldum seni.”

Işığın Arkasındaki Ağaç Hikayesi Hikaye Oku
Işığın Arkasındaki Ağaç Hikayesi Hikaye Oku

O günden sonra Mira her gün o ağaca uğrardı. Bazen sadece oturur, bazen bir dal kırar gibi küçük bir mutluluğu toplar, kalbine yerleştirirdi. Kasabadaki insanlar onun değiştiğini fark ettiler. Eskiden sessiz olan kız, şimdi gülüyordu; gözleri, sanki içinde minik bir orman taşıyormuş gibi ışıltılıydı. Ve en önemlisi, annesi bir akşam Mira’yı kucağına alıp “Nasılsın bugün?” diye sorduğunda, Mira cevap verdi: “İyiyim. Çünkü mutluluğumu kaybetsem bile, onu bulmayı öğrendim.”

Ağaç hâlâ orada duruyor. Kapısı hâlâ yarı açık. Belki bir gün sen de yanlış bir dönüş yaparsın ve o kapıyı görürsün. O zaman korkma. İçeri gir ve ışığın arkasındakini bul.

Işığın Arkasındaki Ağaç Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, ışığın arkasındaki ağaç hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan ışığın arkasındaki ağaç hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Gökyüzünün Unuttuğu Saat Hikayesi

hikayeleroku
0 views Yorum Yok
Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.
Hikayeleroku İletişim

destek@hikayeleroku.com.tr

info@hikayeleroku.com.tr

Sosyal Ağlarımız.

COPYRİGHT © 2026 - HikayelerOku DESİGNED.