Cam Yapraklı Ağacın Fısıldadığı Şarkı Hikayesi

Cam Yapraklı Ağacın Fısıldadığı Şarkı Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz cam yapraklı ağacın fısıldadığı şarkı hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.

Cam Yapraklı Ağacın Fısıldadığı Şarkı Hikayesi Oku

Uzak bir dağın gölgesinde, haritaların kenarına bile çizilmemiş bir vadide, seslerin bile yorulup sustuğu bir yer vardı. O vadide yaşayan tek çocuk, adı Elara’ydı.

Cam Yapraklı Ağacın Fısıldadığı Şarkı Hikayesi

Uzak bir dağın gölgesinde, haritaların kenarına bile çizilmemiş bir vadide, seslerin bile yorulup sustuğu bir yer vardı. O vadide yaşayan tek çocuk, adı Elara’ydı. Elara’nın saçları rüzgârın unuttuğu son sonbahar yaprağı gibi kızıldı ve gözleri, gece yarısı gökyüzünün en derin yerine bakıyormuş gibi lacivertti. Ama en tuhafı sesiydi: Elara konuşunca kelimeler havada asılı kalır, hafifçe titreşir ve sonra yavaş yavaş kaybolurdu. Kimse onun söylediklerini tam olarak duyamazdı. Sadece bir melodi kalırdı geriye; yarım kalmış, özlem dolu bir melodi.

Annesi ona “Konuşma kızım, sesin yıldızları uyandırır” derdi. Babası ise susar, sadece başını okşar ve uzaklara bakardı. Elara büyürken öğrendi ki susmak en güvenli şeydi. Ama içindeki şarkı susmuyordu. Geceleri yatağında yatarken parmaklarını yorganın üzerinde gezdirir, sessizce şarkı söylerdi. O şarkı o kadar narindi ki, odanın duvarları bile dinlemek için eğilirdi sanki.

Bir gece, ay tam tepedeyken, Elara’nın odasının penceresi kendi kendine açıldı. Dışarıdan gelen rüzgâr alışılmadık derecede yumuşaktı; sanki biri nefesini tutmuş da usulca üflüyordu. Elara kalktı, yalınayak dışarı adım attı. Vadinin ortasında, daha önce hiç görmediği bir ışık yanıp sönüyordu. Işık değil aslında; titreşen, soluk bir melodiydi. Elara’nın kendi şarkısına çok benziyordu ama eksik, yaralı gibiydi.

Yürüdü. Adımları çimenleri ezmeden geçti. Işığın kaynağına vardığında karşısında upuzun bir ağaç duruyordu. Ama sıradan bir ağaç değildi bu. Dalları yıldız tozundan örülmüştü, yaprakları ise incecik, saydam cam parçaları gibiydi. Her yaprakta minik bir nota yazılıydı ve rüzgâr estiğinde yapraklar birbirine çarpıp hafif bir çınlama çıkarıyordu. Ağacın gövdesinde kocaman bir çatlak vardı ve o çatlaktan sızan ışık, tam da Elara’nın içindeki yarım kalmış şarkı gibi titriyordu.

Ağaç konuşmadı. Sadece dallarını hafifçe eğdi, sanki “gel” diyordu. Elara yaklaştı, elini gövdeye koydu. Dokunduğu anda bütün vadi sustu. Rüzgâr bile nefesini tuttu. Çatlaktan sızan ışık Elara’nın parmaklarına dolandı, kolundan yukarı tırmandı, kalbine ulaştı. Ve o an Elara anladı: Bu ağaç, gökyüzünden düşmüş bir şarkıydı. Yıldızlar onu çok sevmiş, ama unutmuşlardı. Şarkı burada kalmış, yaprak yaprak dağılmış, gövdesi çatlamıştı.

Işığın Kaynağına Vardığında Karşısında Upuzun Bir Ağaç Duruyordu

Elara gözyaşlarını tutamadı. Gözyaşları düştükçe toprağa değdiği yerde minik, parlayan çiçekler açtı. Her çiçek bir nota doğurdu. Elara şarkısını tamamladı. Yarım kalmış melodiyi aldı, kendi özlemini, yalnızlığını, korkusunu kattı içine. Şarkı büyüdü, dallara yayıldı, yaprakları titretti, çatlağı kapattı. Ağaç birden canlandı; gövdesi pürüzsüzleşti, dalları uzadı, yaprakları ışık saçmaya başladı.

Cam Yapraklı Ağacın Fısıldadığı Şarkı Hikaye Oku

Ama en güzeli neydi biliyor musun? Şarkı tamamlandığında, Elara’nın kendi sesi de geri geldi. Artık kelimeleri havada asılı kalmıyor, net ve berrak duyuluyordu. Ağaç ona teşekkür etmek için tek bir dalını eğdi ve en parlak yaprağını Elara’nın avucuna bıraktı. Yaprakta tek bir cümle yazılıydı:

“Şimdi sen benim sesimsin.”

Ertesi sabah vadi uyandığında her şey değişmişti. Rüzgâr şarkı söylüyordu, kuşlar yeni bir ezgi öğrenmişti, hatta taşlar bile hafifçe mırıldanıyordu. Elara annesiyle babasının yanına koştu. İlk kez yüksek sesle konuştu:

“Ben buradayım. Ve sesim artık kaybolmayacak.”

Annesi ağladı, babası gülümsedi. Vadideki herkes Elara’nın sesini duydu. Ve o günden sonra, her gece yıldızlar aşağıya bakıp dinledi. Çünkü gökyüzü artık unutmamıştı. Unutulan şarkısını geri almıştı. Ve o şarkı, Elara’nın kalbindeydi; sonsuza kadar. Bazen geceleri penceresini açar, yaprağı gökyüzüne tutar ve fısıldardı: “İyi geceler, yıldızlar. Ben hâlâ buradayım.” Ve yıldızlar cevap verir gibi parıldardı.

Cam Yapraklı Ağacın Fısıldadığı Şarkı Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, cam yapraklı ağacın fısıldadığı şarkı hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan cam yapraklı ağacın fısıldadığı şarkı hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Gökyüzünün Yüreğine Düşen Mendil Hikayesi