Gökyüzünden Düşen Unutkan Yıldız Hikayesi
Gökyüzünden Düşen Unutkan Yıldız Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz gökyüzünden düşen unutkan yıldız hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.
Gökyüzünden Düşen Unutkan Yıldız Hikayesi Oku
Küçük bir kasabanın tepesindeki eski çatı katında yaşayan Mira, dokuz yaşındayken gökyüzünün en tuhaf sırrını keşfetmişti. Herkes yıldızların sabit durduğunu, sadece kaydıklarında dilek tutulduğunu sanırdı ama Mira biliyordu ki bazı yıldızlar düşerken unuturdu nereye ait olduklarını.

Gökyüzünden Düşen Unutkan Yıldız Hikayesi
Küçük bir kasabanın tepesindeki eski çatı katında yaşayan Mira, dokuz yaşındayken gökyüzünün en tuhaf sırrını keşfetmişti. Herkes yıldızların sabit durduğunu, sadece kaydıklarında dilek tutulduğunu sanırdı ama Mira biliyordu ki bazı yıldızlar düşerken unuturdu nereye ait olduklarını. Onlar yere değdiğinde minik, ışıl ışıl taşlara dönüşür, sonra da yavaş yavaş solup giderlerdi; çünkü evlerini, yani gökyüzündeki yerlerini hatırlayamazlardı. Bir yaz gecesi, Mira penceresinin pervazına oturmuş, annesinin anlattığı eski ninniyi mırıldanırken tam o anda bir yıldız kaydı. Ama bu sefer farklıydı; yıldız düz bir çizgi yerine kıvrılarak, sanki yolunu şaşırmış gibi sarmal çizerek düştü ve kasabanın hemen arkasındaki yasemin kokulu terk edilmiş bahçeye indi. Mira’nın kalbi yerinden fırlayacak gibi attı. “Bu yıldız unutmuş olmalı,” diye fısıldadı kendi kendine. “Yoksa neden bu kadar yavaş düşsün ki?”
Ertesi sabah erkenden bahçeye koştu. Yaseminlerin arasında, toprağın hafifçe kabardığı bir yerde minik bir ışık parçası yatıyordu. Yıldız artık taş olmuştu; avuç içine sığacak kadar küçük, mavi-yeşil damarlı, sıcak bir taş. Mira taşı eline alınca içinde hafif bir titreşim hissetti, sanki taş nefes alıyordu. “Merhaba,” dedi usulca, “ben Mira. Seni eve götüreyim mi?” Taş cevap vermedi ama Mira’nın avucunda biraz daha parladı. O günden sonra Mira her akşam taşı yanına alır, yatağının başucuna koyar ve ona gökyüzünden bahsederdi. “Bak, şu büyük olan Büyük Ayı takımyıldızı, o her zaman kuzeyi gösterir. Sen de oradan mı geldin?” Taş bazen daha parlak olur, bazen hafifçe solar gibi yapardı; sanki dinliyor, ama hatırlayamıyordu.
Günler Geçti Taş Yavaş Yavaş Solmaya Başladı
Günler geçti, taş yavaş yavaş solmaya başladı. Mira endişelendi. “Unutmak istemiyorsan, sana yardım edeyim,” dedi bir akşam. “Ama nasıl?” Cevap alamayınca aklına bir fikir geldi. Kasabanın en yaşlı insanı, eski bir gökbilimci olan Nine Rüya’yı ziyaret etti. Nine Rüya’nın evi teleskoplarla, eski haritalarla ve tozlu yıldız kataloglarıyla doluydu. Mira taşı gösterince Nine Rüya’nın gözleri faltaşı gibi açıldı. “Bu bir unutkan yıldız,” dedi yavaşça. “Düşerken anılarını kaybederler. Tek çaresi, kendi ışığını yeniden bulması. Ama bunun için bir çocuğun en derin hatırasını ödünç alması gerekir.”
Mira düşündü. En derin hatırası neydi? Annenin onu kucağına alıp ilk kez yıldızları gösterdiği geceydi. O gece annesi “Her yıldız bir hikaye taşır,” demişti ve Mira o sözü hiç unutmamıştı. “Tamam,” dedi Mira kararlılıkla. “Benim hatıramı alsın.” Nine Rüya, eski bir kristal kavanoz çıkardı. Mira taşı kavanozun içine koydu, sonra gözlerini kapattı ve o geceyi bütün ayrıntılarıyla hatırladı: annesinin sıcak nefesi, yasemin kokusu, gökyüzünün sonsuzluğu… Hatıra, Mira’nın alnından hafif bir ışık gibi süzülüp taşa aktı. Taş birdenbire titredi, içindeki mavi-yeşil damarlar parladı ve kavanozun camında minik bir gökyüzü haritası belirdi. Yıldız, kendi yerini görmüştü.
Annenin Onu Kucağına Alıp İlk Kez Yıldızları Gösterdiği Geceydi

Gökyüzünden Düşen Unutkan Yıldız Hikaye Oku
O gece Mira taşı bahçeye götürdü. “Git artık,” dedi yumuşacık bir sesle, “ama unutma bizi. Bazen aşağı bak, ben de yukarı bakacağım.” Taş havalandı, yavaşça yükseldi, sonra hızlandı ve gökyüzüne doğru bir yay çizerek kayboldu. Tam o anda gökyüzünde yeni bir yıldız belirdi; diğerlerinden biraz daha parlak, biraz daha mavi-yeşil. Ertesi geceler Mira pencereden baktığında o yıldızın hafifçe yanıp söndüğünü görüyordu. Sanki “Teşekkür ederim” diyordu. Ve Mira biliyordu ki, o yıldız artık unutmayacaktı. Çünkü bir çocuğun en güzel hatırası, en karanlık gecelerde bile yol gösterirdi. Bazen hâlâ yasemin kokusu geldiğinde Mira gülümser ve fısıldar: “İyi ki düşmüşsün, yoksa seni hiç tanıyamazdım.”
Gökyüzünden Düşen Unutkan Yıldız Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, gökyüzünden düşen unutkan yıldız hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan gökyüzünden düşen unutkan yıldız hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.
Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.
Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Kadife Kanatlı Saatçinin Gece Bahçesi Hikayesi