Dokuz Dakikanın Kuşu Hikayesi

Dokuz Dakikanın Kuşu Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz dokuz dakikanın kuşu hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.

Dokuz Dakikanın Kuşu Hikayesi Oku

Küçük bir kasabanın tam kıyısında, kimsenin uğramadığı, yolun bile bittiği yerde, çatı katında tek başına yaşayan bir kız vardı. Adı Leyla’ydı.

Dokuz Dakikanın Kuşu Hikayesi

Küçük bir kasabanın tam kıyısında, kimsenin uğramadığı, yolun bile bittiği yerde, çatı katında tek başına yaşayan bir kız vardı. Adı Leyla’ydı. On bir yaşındaydı ama gözleri bazen yetmişlik bir nine gibi dalıp gidiyordu. Çünkü Leyla’nın en büyük sırrı şuydu: uyuduğu her gecenin sabahında, odasındaki eski duvar saatinin akrebi ve yelkovanı tam dokuz dakika geride uyanıyordu. İlk başta annesi “saat bozulmuştur” demiş, pille değiştirmiş, sonra mekanizmasını yağlamış, en sonunda da saati tamamen atmıştı. Ama ertesi sabah Leyla’nın yatağının başucunda aynı saat, aynı dokuz dakikalık gerilikle duruyordu. Sanki biri gece yarısı gelip saati geri sarıyor, sonra da sessizce çekip gidiyordu.

Bir sonbahar akşamı, gökyüzü turuncu-mor bir battaniye gibi kasabanın üstüne serilmişken, Leyla pencereyi sonuna kadar açtı. Soğuk rüzgâr içeri doldu, perdeleri dans ettirdi. Tam o anda çatıdaki eski kiremitlerin arasından minicik, simsiyah bir kuş süzülerek odaya girdi. Kanatları gece kadar koyu, ama uçarken içlerinden yıldız tozları dökülüyordu.

Kuş, saatin tam üstüne kondu. Bir an durdu. Sonra minik gagasıyla akrebi tutup yavaşça, kararlı bir şekilde geriye doğru itti. Dokuz dakika. Ne bir fazla, ne bir eksik. Leyla nefesini tuttu. “Sen mi yapıyorsun bunu her gece?” Kuş başını yana eğdi, sanki “Evet” der gibi. Ama sesi yoktu. Sadece gözleri vardı; biri lacivert, diğeri altın rengi. İkisi de Leyla’ya bakarken içinde küçük birer gözyaşı titriyordu. “Kimsin sen?” diye fısıldadı Leyla.

Kuş kanadını kaldırdı. O anda odanın ortasında, havada asılı duran bir görüntü belirdi. Bir film şeridi gibi değil, daha çok rüya gibi dalgalı ve canlı. Görüntüde Leyla’nın annesi vardı. Çok daha gençti. Kucağında bebek Leyla’yı tutuyordu. Ama arka planda, aynı odada, aynı saatin yanında başka bir kadın duruyordu. Tıpkı Leyla’ya benzeyen, ama saçları biraz daha uzun, gözleri biraz daha yorgun bir kadın. O kadın saate bakıyor, ağlıyordu. Sonra yavaşça saatin camını açtı ve akrebi dokuz dakika geriye aldı.

Kuş Bu Sefer Kanadını Yere Doğru Eğdi

Dokuz Dakikanın Kuşu Hikaye Oku

Görüntü kayboldu. Kuş tekrar Leyla’ya baktı. Leyla’nın boğazı düğümlendi. “O… nine miydi? Benim büyükanne miydi?” Kuş bir kez başını salladı. “Peki neden her gece saati geri sarıyorsun?” Kuş bu sefer kanadını yere doğru eğdi. Odanın zemininde, tahtaların arasında minik bir çizik belirdi. Çizik uzadı, kıvrıldı ve şu cümleyi oluşturdu: “Çünkü dokuz dakika, onun sana veda edemediği andı.”

Leyla’nın gözleri doldu. Anlamıştı. Büyükanne, kızını son kez kucağına almadan, torununu son kez göremeden gitmişti. O son dokuz dakikada odadan çıkarılmıştı. Hastane koridorunda, kapının önünde bekletilmişti. Ve o dokuz dakikayı geri alamamanın acısıyla, ruhu yıllarca saatin içinde sıkışıp kalmıştı. Ama artık Leyla oradaydı. Kız yavaşça saate yaklaştı. Elini camın üstüne koydu. Sıcacıktı. Sanki içinde hâlâ bir kalp atıyordu.

“Artık geri sarmasına gerek yok,” dedi Leyla kuşa. “Ben buradayım. Onun yerine ben sararım zamanı. Her gece ona sarılır gibi sararım.” Kuşun gözlerindeki gözyaşları nihayet aktı. İki damla düştü ve yere değdiği anda parlayıp kayboldular. Sonra kuş, kanatlarını bir kez çırptı. Bu sefer yıldız tozları değil, minik papatya tüyleri döküldü odanın içine. Ve o gece, ilk defa, saat tam zamanında durdu. Sabah olduğunda akrep ve yelkovan aynı yerdeydi. Leyla uyandığında kuş hâlâ başucundaydı. Ama artık siyah değildi. Kanatları soluk maviydi, göğsünde ise tek bir papatya açmıştı.

O günden sonra Leyla her sabah kuşuyla birlikte pencereye oturur, gökyüzüne bakardı. Bazen fısıldardı: “Nineciğim… bugün de dokuz dakikayı seninle geçirdim.” Ve gökyüzü, her defasında, sanki cevap verir gibi, tam dokuz dakika boyunca en güzel maviyi giyerdi.

Dokuz Dakikanın Kuşu Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, dokuz dakikanın kuşu hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan dokuz dakikanın kuşu hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Altın Kuşun Beklediği Tohum Hikayesi