Boş Tencere Hikayesi

Boş Tencere Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz boş tencere hikayesini bulabilir, paylaşabilirsiniz.

Boş Tencere Hikayesi Oku

Çin’de uzun bir yıl önce Kral çok özel bir ödüllü bir yarışma duyurdu – kazanan ülkenin bir sonraki hükümdarı olacaktı. Kral yaşlanıyordu ve tahtı devralacak oğlu yoktu. (O günlerde, sadece oğlanlar Kral olabilirdi.) Bu Kral’ın bir özelliği de bahçeciliği sevmesiydi. Ve bu yüzden yarışmaya katılmak isteyen her çocuğun belirli bir günde saraya gelip bir kraliyet tohumu alması gerektiğini duyurdu. Altı ay sonra, çocuklar bitkileriyle geri döneceklerdi ve en iyi bitkiyi yetiştiren yarışmayı kazanacaktı – ve tahta oturmak için bir sonraki kişi olacaktı.

Boş Tencere Hikayesi

Çin’deki her çocuk sevinçten çılgına dönmüştü! Her biri kazanacağından emindi! Her yerdeki çocuklar sanki yarışmayı çoktan kazanmış gibi gururla yürümeye başladılar. Anneler ve babalar da heyecanlıydı – sarayda yaşamak kesinlikle muhteşem olurdu! Jun adında bir çocuk da umutluydu. Bir şeyler yetiştirmede iyi olduğunu biliyordu – köyündeki herkes kavunları, bezelyeleri ve mısırları için kavga etmiyor muydu? Jun tüm yaz boyunca dikkatlice yabani otları ayıkladı ve zararlıları uzak tuttu, böylece bitkileri gelişebildi. Kraliyet tohumlarının dağıtılacağı belirlenen günde, yüzlerce çocuk saraya koştu. Jun, kalabalığın içindeki çocuklardan biriydi. Her çocuk, elinde sıkıca tuttuğu bir kraliyet tohumuyla eve gitti.

Jun evde iyi büyüklükte bir saksı seçti. Altına büyük çakıl taşları, üstüne de daha küçük çakıl taşları koydu. Bunların üstüne de saksının geri kalanını zengin siyah toprakla doldurdu. Toprağın üstüne yaklaşık bir inç derinliğinde bir delik açtı. Dikkatlice, kraliyet tohumunu deliğe bıraktı ve tepesi düz olana kadar üstüne toprak serpti. Sonraki birkaç gün boyunca Jun saksısını her gün suladı. Çin’in her yerinde oğlanlar aynı şeyi yapıyordu. Her biri saksısını sabırsızlıkla izliyordu. İlk küçük yeşil nokta ne zaman belirecekti? Jun da gün be gün izliyor ve bekliyordu.

Köyde Tohum Eken Her Çocuğun Artık Bir Filizi Vardı

Jun’un köyünde yeşil bir yaprağın çıktığını duyuran ilk çocuk Chen’di. Haberi büyük bir coşkuyla karşılandı. Chen yüksek sesle Kral olacağını bildiğini söyledi! Han, saksısındaki topraktan küçük yeşil bir bitkinin çıktığını duyuran bir sonraki kişiydi. Sonra Wong aynı duyuruyu yaptı. Jun şaşkına dönmüştü – saksısında küçük yeşil bir bitkiye dair hiçbir işaret yoktu, ancak diğer oğlanların hiçbiri onun kadar iyi bitki yetiştiremiyordu! Kısa süre sonra köyün her yerindeki saksılarda filizler çıkmaya başladı. Çocuklar, küçük yaprakların güneşte daha da büyümesi için bebek bitkilerini dışarıya taşıdılar. Birçoğu, mümkün olan her an sevgili saksılarının başında nöbet tutuyordu. Jun’a öyle geliyordu ki, köyde tohum eken her çocuğun artık bir filizi vardı. Yani, kendisi hariç her çocuğun.

Jun dikkatlice tohumu çıkardı ve başka bir saksıya taşıdı. Bahçesindeki en iyi ve en zengin siyah toprağı yeni saksıya koydu. Her toprak parçasını küçük toprak parçalarına ayırdı. Büyük bir özenle, kraliyet tohumunu toprağın üstüne bastırdı. Jun her gün saksıyı izledi, oraya buraya su damlaları ekledi. Yine de tohumu büyümedi. Köydeki diğer oğlanların baktığı saksılardan güçlü, kudretli bitkiler yükseliyordu. Jun üzgün bir şekilde etrafta dolaşıyordu. Diğer oğlanlar ona gülüyorlardı. Bir fıçı, vazo veya kutunun içinde hiçbir şey olmadığında, köydeki gençler bunun “Jun’un saksısı kadar boş” olduğunu söylerdi.

Boş Tencere Hikaye Oku

Jun tohumlarını bir kez daha taşıdı. Bu sefer kurutulmuş balıktan bir toz yaptı ve gübre olarak toprağın üzerine serpti. Ama işe yaramadı. Jun’un tohumları büyümedi. Altı ay geçti. Sonunda, oğlanların bitkilerini saraya götürüp yargılanmaları gereken gün geldi. Chen, Han, Wong ve diğer yüzlerce oğlan saksılarını güneşte parlayana kadar temizlediler. Her yeşil yaprağı özenle sildiler. Yargılama için en iyi kıyafetlerini giydiler.

Juna Geldiğinde Kaşlarını Çattı

“Ne yapacaksın, Jun?” dedi annesi, oğluna endişeyle bakarak. Jun pencereden dışarı bakıyor, diğer oğlanların saraya giden yolda gururla bitkilerini taşımalarını izliyordu. Bazen ebeveynler oğullarının yanında iki yandan yürüyerek ve bitkileri devrilmeyecek şekilde tutarak yardımcı oluyorlardı. “Elimizden gelenin en iyisini yaptık, oğlum,” dedi babası nazikçe. “Saksıyı olduğu gibi getireceğim,” dedi Jun. “Elimden gelen her şeyi yaptım, herkesin yapabileceği her şeyi.” “Seninle geleceğiz,” dedi annesi. Sarayda, tüm oğlanlar sıraya girdi. Sağlam, çiçek açan bitkilerini önlerinde tutarak yargılanmayı beklediler. Zengin ipek cübbesi içindeki Kral, yavaşça sıra boyunca yürüdü. Her bitkiye yüzünde boş bir ifadeyle baktı. Jun’a geldiğinde, kaşlarını çattı ve “Bu ne? Bana boş bir saksı mı getirdin?” dedi.

Jun umutsuzluğa kapılmamak için elinden geleni yaptı. “Majesteleri,” dedi Jun, “Elimden geleni yaptım! Tohumunuzu bulabildiğim en iyi toprağa ektim. Islak tuttum ve her gün izledim. Tohum büyümeyince yeni toprağa taşıdım ve hatta tekrar taşıdım. Ama büyümedi!” Jun başını eğdi. “Üzgünüm.” “Hmm,” dedi Kral. Herkesin duyabileceği şekilde dönerek kükredi, “Diğer tüm bu çocukların tohumlarını nereden aldıklarını bilmiyorum. Yarışma için dağıttığımız tohumlardan hiçbir şey yetişmesi mümkün değil çünkü tüm o tohumlar pişirilmişti! Herkesin bildiği gibi, pişmiş bir tohumdan hiçbir şey yetişemez!” Ve Jun’a gülümsedi.

Boş Tencere Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, boş tencere hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan boş tencere hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Pazara Götüren Eşek Hikayesi