Akılsız Berber Hikayesi

Akılsız Berber Hikayesi, ile alakalı yazımızın içeriğinde, düzenlemiş olduğumuz akılsız berber hikayesini okuyabilir ve paylaşabilirsiniz.

Akılsız Berber Hikayesi Oku

Akılsız Berber Hikayesi

Bu masal patliputra şehirde geçer. Bir zamanlar Manibhadra adında bir tüccar yaşarmış. Manibhadra’nın karısının adı Gayatriymiş. Çok zenginlermiş. Çok büyük arazileri varmış. Ve bir malikanede yaşarlarmış. Manibhadra iyi bir insanmış ve zenginliğiyle asla gurur duymazmış. Hayatı boyunca çok çalışmış. Karısı Gayatri de, bilge bir kadınmış. Evine gelen kimseyi eli boş yollamazmış. Manibhadra ile Gayatri yaşadıkları kasabada çok ünlüymüşler. Her fırsatta evlerine misafir davet ederler ve onlara saygı ve iyilikle ağırlarlarmış.

Malikanelerinde her zaman bir konuk olurmuş. Karı koca çok iyi birer ev sahibiymiş. Misafirlerine pahalı hediyeler ve değişik yemekler ikram ederlermiş.

MANİBHADRA: Gördün mü Gayatri, arkamızdan dua eden çok! Bu insanlar bizimle beraber oldukları sürece hiçbir zaman aç ve evsiz kalmayacak. Onlar bizi hiç yalnız bırakmazlar.

GAYATRİ: Ah sevgilim! Çok masumsun, bütün bu hediyeleri hiçbir beklentin olmadan veriyorsun. Ama bu insanlar kendilerine iyi davranıyoruz diye buraya geliyor sadece. Başımız derde girse, hiçbiri yanımızda olmaz.

MANİBHADRA: Saçmalık! O şekilde düşünme. Onlar bizim halkımız.

GAYATRİ: Beni dinlemeyeceğini biliyordum. Umarım yanıldığımı gösteren bir zaman hiç gelmez canım.

Ancak Gayatri’nin korkusu yakında gerçek olacakmış. Tüccar çifti için gelecekte başka bir kader yazılıymış. Manibhadra, bir yaz mevsimi yük gemilerinin denizde kaybolduğunu öğrenmiş. Bütün mallarını kaybetmişler. Gemileri arayıp durmuşlar. Ama ne yazıkki bulamamışlar. Manibhadra bu yüzden müşterilerine bir sürü para ödemek zorunda kalmış. Dostlarından yardım istemiş ama herkes birer bahane uydurmuş ve onu yollamış.

GAYATRİ: Ne oldu hayatım, bize yardım edecek birini buldun mu?

MANİBHADRA: Hayır! Herkesin derdi kendine yetiyor anlaşılan. Şuan bana yardım edemiyorlar.

Gayatri bu insanların bahane uydurduklarını biliyormuş. Ama kocasının kendine inanmayacağını bildiğinden söylememiş. Manibhadra, kaybını karşılamak için bütün arazisini satmak zorunda kalmış. Ama yinede yetmemiş. Ardından malikaneyi satmış. Bu para yetmiş. Manibhadra, bütün borçlarını ödemiş. Ama artık fakir bir insanmış. Küçük bir evde yaşıyor ve para kazanmak için başkasının tarlasında çalışıyormuş. Gayatri’de evi geçindirmeye yardım etmek için öğretmenlik yapıyormuş. Çok çalışmak zorunda kalmışlar.

Manibhadra ve Akılsız Berber

Ancak bu kadar sıkıntıdan sonra bile başkalarına karşı iyi ve saygılıymışlar. Günde en azından bir misafiri doyuracak kadar para kazanıyorlarmış. Ne pahalı hediyeler, ne de çeşitli yiyecekler verebiliyorlarmış. Ama misafir perver ve hoş sohbet etmişler.

Zaman geçmiş misafir gelmez olmuş. Manibhadra’nın dost sandığı insanlar artık onu görünce gülümsemeden yanından geçip gidiyorlarmış. Manibhadra çok üzgünmüş.

MANİBHADRA: Sen haklıymışsın Gayatri. Onlar bizim dostumuz değil! Evimize sadece pahalı hediyeler ve misafir perverliğimiz yüzünden geliyorlarmış. Keşke seni dinleseydim. Özür dilerim Gayatri. Hiçbir şeyim kalmadı, artık sana iyi bir hayat veremiyorum.

GAYATRİ: Öyle söyleme hayatım. Ben senin yanında olmaktan mutluyum. Başkaları kötü zamanda bize yardım etmiyor diye, biz kendimizi değiştirecek değiliz. Ben prensipleri olan bir insansın, bu dürüstlüğün günün birinde karşılık bulacak.

Ama Manibhadra o kadar üzgünmüşki, Gayatri’ye inanamıyormuş.

MANİBHADRA: Bunu sadece beni sevdiği için söylüyor. Hayatım boyunca aptallık etmişim! Aptallık asla karşılık bulamaz! Artık aileme hiçbir şey veremiyorum. Kendimle nasıl yüzleşeceğim? Hepsi benim hatam. Bu suçluluk duygusuyla ilelebet yaşamaktansa, ölmek daha iyi değil mi?

Kendini suçluyan Manihadra, uykuya dalmış.

KESİŞ: Mani, Uyan Mani!

MANİBHADRA: Huh! Neler oluyor? Kimsin sen?

KESİŞ: Ben bir kesişim. Sana yardım etmeye geldim. Sorunlar karşısında umudunu kaybetmemelisin. Onlarla yüzleşmelisin.

MANİBHADRA: Ben aptal bir insanım. Yaptıklarımla yüzleşemiyorum.

KESİŞ: Sen aptal değilsin. Bir aptal tüm gerçeği anlamadan hareket eden kişidir. Senin başına gelen şey talihsiz bir olay ve ben sana yardım etmeye geldim.

MANİBHADRA: Ne! Nasıl edeceksin? Ayrıca neden ediyorsun?

KESİŞ: Karın doğru söylüyor. Senin dürüstlüğün ve senelerce çok çalışman benim sana gelmemi sağladı. Bu bir ödül! Şimdi beni dinle, yarın yine bu görünümle senin kapını çalacağım. Başımın arkasına bir sopayla vur. Ondan sonra büyük bir küp altına dönüşeceğim. Bütün servetim kısa sürede sana geri dönecek, unutma başka bir kesişe vurmayacaksın. Yoksa cezalandırılırsın.

MANİBHADRA: Huh! Tuhaf bir rüya! Para düşünürken uykuya dalmış olmalıyım.

Manibhadra evden çıkarken kapının önünden geçen bir başka kesiş görmüş.

MANİBHADRA: Hımm. Yoksa bu kesiş mi? Hayır! O kesiş rüyamdaki haliyle geleceğini söyledi. Rüya bile olsa hiçbir kimseye düşünmeden vurmamalıyım.

Manibhadra ve Gayatri Hikayesi

Manibhadra, divana oturduğu sırada birinin kapıyı çaldığını duymuş.

MANİBHADRA: Ah! Kim o? O kesiş mi?

KESİŞ: Hayır, Hayır sahip ben berber. Gelmemi istemiştin.

MANİBHADRA: Ha evet! Elbette. İçeri gel.

Manibhadra, traş olmaya hazırlanırken, kapı bir kez daha çalmış.

GAYATRİ: Hayatım kapıda bir kesiş var, ne vereyim ona?

MANİBHADRA: Kesiş mi? Koş çabuk bana bir sopa getir.

GAYATRİ: Sopa mı?

MANİBHADRA: Açıklayacak vaktim yok. Çabuk getir!

Manibhadra berberin işini bitirmesine izin vermeden elinde sopayla kesişe koşmuş. Kesiş o sırada eve girmiş. Ardından sopayla kesişin başının arkasına dokunmuş ve bir anda…

GAYATRİ: Ah! Buda ne? Bir sürü altın!

MANİBHADRA: Evet! Artık fakir değiliz!

Manibhadra o kadar mutluymuşki, evin içinde olanları seyreden berberin varlığını unutmuş.

BERBER: Demekki bu tüccar bu şekilde zengin olmuş. Hiç zor bir şey değil!

Berber ertesi gün bir plan yapmış. Tapınağa giderek, kesişleri evine davet etmiş. Ama onlar teredüt etmişler. Yinede kendilerine gelin diye yalvaran berbere acımışlar. Berberin peşinden eve kadar gitmişler. Evin içine girdikleri anda berber kapıyı kilitleyerek onlara sopayla vurmaya başlamış.

KESİŞLER: Ah ah! Hayır napıyorsun sen? Hayır hayır. Aaa yardım edin, bu adam delirmiş!

Kesişlerden biri kaçmayı başarmış, halktan öbür kesişe yardım etmelerini istemiş. Halk berberin evini kırarak kesişleri kurtarmış. Berber çok korkmuş. Halk onun yaptığını öğrenince çok öfkelenmiş. Berberi cezalandırmak için peşinden koşmuşlar. Berber kasabadan kovulmuş ve bir daha görünmemiş. Manibhadra ile Gayatri olanları görmüşler.

MANİBHADRA: O kesiş haklıymış. Bir aptal tüm gerçeği anlamadan hakaret eden kişiymiş. O akılsız berber benim kesişe sadece dokunduğumu ve kesişin altına dönüştüğünü biliyordu. Ama onu rüyamda gördüğü bilmiyordu. Düşünmeden hareket etti ve yanlış kesişlere vurduğu için cezalandırıldı.

Akılsız Berber Hikayesi, ile alakalı yazımızın içeriğinde, hazırlamış olduğumuz akılsız berber hikayesini okuyabilir vede sosyal ağlarınızda arkadaşlarınıza göndererek onlarıda yeni hikayeler sayfamızdan haberdar edebilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Bir Bardak Süt Hikayesi