Kar Beyazı ve Kırmızı Gül Hikayesi
Kar Beyazı ve Kırmızı Gül Hikayesi, ile alakalı yazımızın içeriğinde, hazırlamış olduğumuz kar beyazı ve kırmızı gül hikayesini okuyabilirsiniz.
Kar Beyazı ve Kırmızı Gül Hikayesi Oku
Kar Beyazı ve Kırmızı Gül HikayesiEvvel zaman içinde, küçük bir şehirin içinde küçük köyünde bir kadın iki kızıyla birlikte yaşıyormuş. Kızlarının isimleri Kar beyazı ve Kırmızı güldü. Kar beyazı çekingen ve iyi kalpli Kırmızı gül ise enerji dolu ve oyundardı. Her zaman yapabilecekleri yaramazlıkları düşünüyordu.
ANNE BAYAN BEYAZ: Dikkat et Gül! Acele etme!
KIRMIZI GÜL: Ben iyiyim anne. Beni merak etme.
KAR BEYAZI: Hahahaha! Sana söyledik!
Kar beyazı ve Kırmızı gül annelerine günlük işlerinde her zaman yardımcı olurdu. Gün biterken anneleri onlara masallar anlatırdı. Kış başlayıncaya denk, normal bir rutin yaşamları vardı. Kışın her şey ilginç bir hal aldı. Bir gece bayan beyaz kızlarına masal okuyordu. Kapının çalındığını duydu. Üçüde kapı sesiyle irkildi. Kapıya gerginlikle baktılar. Kapıda kimin olduğunu düşünerek endişelendiler.
ANNE BAYAN BEYAZ: Merak etmeyin canlarım. Sadece yol sormak isteyen bir gezgin olmalı. Hemen gidip bakarım.
KAR BEYAZ: Hayır anne, ben bakacağım. Aaaaah ahhh….
AYI: Ahhhhhhh.
ANNE BAYAN BEYAZ: Hayır! Aman tanrım, bu da nek!
KIRMIZI GÜL: Hayır, aman tanrım bu ne!
AYI: Lütfen bağırmayı kesin. Ben bir ayıyım sadece sessiz olun lütfen. Kulaklarım ağrıyor, sadece yardıma ihtiyacım var. Üşüdüm ve karnım aç.
Ayı konuşunca herkes bağırmayı kesti. Diğer ayılar gibi değildi. Çok yumuşak bir sesi vardı.
ANNE BAYAN BEYAZ: Özür dileriz. Lütfen içeri gel.
Üçü ona baktı ve içeri girmesine izin verdiler.
KAR BEYAZI: Her yerin kar olmuş. Dur temizlemeye yardım edeyim.
AYI: Ohhh, yapmayın lütfne durun. Ohhh hayır… İkiniz ne kadar kötüsünüz. Hayır, hayır, hayır hahahaha.
ANNE BAYAN BEYAZ: Tamam yeter bu kadar kızlar, sıcak bir şeyler içsin. Ona bir battaniye getir gül.
O gece aralarında bir dostluk oluştu. Ve dostlukları kış boyunca sürdü. Her gün ayı evlerine geliyor, onlara hediyeler getiriyordu. Şömineden yayılan sıcaklığı paylaşıyorlar, ayıya masallar okuyorlardı. İkiside arkadaşlarını seviyordu. Zaman geçti ve kış mevsimi sona erdi. Artık ayının gitme zamanı gelmişti.
Kırmızı Gül ve Kar Beyazı Hikayesi
AYI: Eğer sihir yapılmamış olsa, sizinle tanışamayacaktım.
KAR BEYAZ: Ne demek istiyorsun? Ne sihiri gitmek zorunda değilsin. Bizimle kalabilirsin.
AYI: Gitmek zorundayım! Yaptığınız herşey için teşekkür ediyorum. Ama kış bittiği için artık gitmek zorundayım.
Sonra evden ayrıldı, çok sevdiği arkadaşlarını geride bıraktı. Bir kaç gün sonra Kar beyazı ve Kırmızı gül ormanda yürüyor meyve ve odun topluyordu. Birden bire bir yerden garip çığlıklar duydular. Sesleri takip ettiler ve garip bir şeyle karşılaştılar. Bir cücenin uzun sakalı, düşmüş bir ağacın altına sıkışmıştı. Öfke içinde zıplayıp duruyordu. Bağırıyordu!
SAKALLI CÜCE: Ooo, dandik sakal! Lanet olası ağaç! İkiniz bakıp durmayın, hemen buraya gelin ve bana yardım edin.
Eşyalarını bıraktılar, birlikte ağacı kaldırmaya çalıştılar. Ellerinden geldiğince yerinden oynatmaya çalıştılar. Tüm güçleriyle çabaladılar. Sonra ikiside pes etti. Ama birden Kırmızı gül’ün aklına bir fikir geldi. Cüce zıplayıp durmaya devam etti. Ta ki, Kırmızı gül’ün elindeki şeyi görünceye kadar.
SAKALLI CÜCE: Hayır dur! Hey, sen ne yapmaya çalışıyorsun öyle? Hayır dur! Hayır, benim güzel sakalım!
Cücenin hareketleri kızları eğlendirdi. Ona yardım etmişlerdi. Ama cüce onlara kızıyordu. Ormanın derinliklerine doğru yürürken, onlara bağırmayı sürdürdü. Yardımları için onlara teşekkür bile etmedi. Ertesi gün kızlar nehir kenarında yürüyüş yapmaya karar verdi. Tanıştıkları o cücenin kesik ve acı çığlıklarını yine duydular. Kız kardeşler yine ona yardım etmek için koştu. Bu sefer sakalı büyük bir balığın ağzına sıkışmıştı!
SAKALLI CÜCE: Ohhhh ahhh ohhh… Seni sersem balık, bu ne cüyret böyle!
KAR BEYAZI: Hahahahah! Yine nasıl bir belaya bulaştın?
SAKALLI CÜCE: Bu korkunç balığın beni suya sürüklemeye çalıştığını görmüyor musunuz? Yardım edin!
Kar beyazı ve Kırmızı gül yine ona yardım etmeye karar verdiler.
KIRMIZI GÜL: Bu mücadeleyi kazanamayız. Hepimiz suya düşüp boğulacağız!
KAR BEYAZI: Daha fazla tutamıyorum. Sakalını keseceğim.
SAKALLI CÜCE: Neden, neden, neden? Sakalımla derdin ne? Arkadaşlarımın yüzüne nasıl bakacağım. Sizi aptal kızlar!
İki kız kardeş, eğlendi ve gülmeye başladı. Ama sonra bir ses duydular. Arkalarındaki büyük bir kayanın üstünde genç bir adam düzdüz yatıyordu. Arnında bir yara vardı.
KIRMIZI GÜL: Hey! Sen kimsin? Burada ne arıyorsun?
Kırmızı Gül ve Ayının Dostluğu
PRENS ADAM: Ben, Prens adam. Erkek kardeşim Joseph arıyorum. Kendisi kış mevsiminden beri kayıp.
KAR BEYAZI: Aaaa. Ben Kar beyazı. Buda kız kardeşim Kırmızı gül. Sana yardım edebilir miyiz?
PRENS ADAM: O bir çuval mücevverle ormanda yürüyüşe çıkmıştı. Ama yolda kayboldu. Az önce benzeri bir mücevver taşıyan bir yaratık gördüm. Onun peşine düştüm ama sihir yaptı ve sihir yüzünden önümü göremedim. Düştüm ve başımı bu kayaya çarptım.
KIRMIZI GÜL: Bunu duyduğuma üzüldüm. Sana yardım edebiliriz.
Kızlar prense yardım edeceklerine söz verince prens rahatladı. Ama tam o anda üçüde yüksek kükreme sesi duydular. Arkalarındaki ormanın derinliklerinden geliyordu.
SAKALLI CÜCE: İmdat!
Üçü birden atın üstüne atladığı gibi çığlığın geldiği yöne doğru dört nala gittiler. Cüceyi bir mağaradan çıkarken gördüler. Cücenin peşinde bir ayı vardı.
SAKALLI CÜCE: Rahat bırak beni! İmdat!
KIRMIZI GÜL: Ohhh! Bu bizim arkadaşımız ayı! Neden cücenin peşinden koşuyor.
Prens kılıçını çıkardı ve ayı ile cüceye doğru yürümeye başladı.
PRENS ADAM: Kızlar siz burada bekleyin. Kardeşimin mücevver çuvalıyla gördüğüm yaratık buydu. Yaptıklarının cezasını çekmeli.
KAR BEYAZI: Dikkatli ol.
SAKALLI CÜCE: Beni rahat bırak! Al istediğin mücevverleri al ve git! Hadi!
AYI: Yaptığın sihirin beni ne hale düşürdüğüne bak! Kardeşim mücevveri vermen yetmez.
PRENS ADAM: Onu bana bırak arkadaşım! O cüce benim!
SAKALLI CÜCE: Bu kadar aptallık yeter! Gerçek halimi göstermenin zamanı geldi! Ahahahahaha! Beni yenebileceğini mi düşünüyorsun? Şimdi bedelini hepiniz ödeyeceksiniz.
KAR BEYAZI: Oh… Vay canına!
PRENS ADAM: Çabuk ol Gül, kılıçlarım. Bana kılıçımı fırlat.
AYI: Sakalını kesmelisin, sakalını kes! Çünkü tüm kaynağı sakalı! Hemen yap!
Cüce, canavar biçimine dönüşünce Kar beyaz elinde makasıyla ona koştu. Kırmızı gül, kılıça doğru hamle yaptı.
SAKALLI CÜCE: Aptal kız! Seni bağışlayacağımı mı sanıyorsun. Hahahahaha!
KAR BEYAZI: Hayır! Kırmızı, Prens al!
SAKALLI CÜCE: Hayır!
Prens adam, kılıçını dikkatle fırlattı ve kılıç cücenin sakalını nerede ise kökünden kesti. Kesilen sakalı yere düştü ve cüce bir anda küçülmeye başladı! Birden ayı da yakışıklı bir prense dönüştü. Prens adam’ın erkek kardeşi Prens Joseph’a dönüştü. Prens adam erkek kardeşine baktı ve ona uzun uzun sarılmak için koştu.
Kar Beyazı ve Prens Adam
KIRMIZI GÜL: Ahhh!
PRENS ADAM: Seni çok özledim kardeşim. Çok çok uzun zaman oldu.
PRENS JOSEPH: Bende seni özledim kardeşim. Kötü kalpli cüce mücevverlerimizi çaldı ve bana büyü yaptı. Kar beyazı ve Kırmızı gül’e yaptıkları için ne kadar teşekkür etsem azdır.
Prens Joseph, kız kardeşlerin ona gösterdiği nezaketten söz etti. Aynı şekilde Prens adam’da. İkiside kız kardeşlere aşık oldu. Kız kardeşlerde de bu aşk karşılık buldu. Krallığın en uzun süren düğününde Kar beyaz Prens adam’da, Kırmızı gül’de Prens Joseph ile evlendi. Kar beyaz ve Kırmızı gül başta ayıdan korkmuştu. Am sonra ayının dış görünümünün ötesine baktılar, bu bize bir kişinin gerçek benliğinin kalbinde olduğunu iyiliklerin ve sevginin dünyanın size yapabileceği her büyüğü bozabileceğini anlatıyor.
Kar Beyazı ve Kırmızı Gül Hikayesi, ile alakalı yazımızın içeriğinde, hazırlamış olduğumuz kar beyazı ve kırmızı gül hikayesini okuyabilir vede sosyal ağlarınızda arkadaşlarınıza göndererek onlarıda yeni hikayeler sayfamızdan haberdar edebilirsiniz.
Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.
Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Bilge Küçük Kız Hikayesi