Ayın Sakladığı Gökkuşağı Köprüsü Hikayesi

Ayın Sakladığı Gökkuşağı Köprüsü Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz ayın sakladığı gökkuşağı köprüsü hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.

Ayın Sakladığı Gökkuşağı Köprüsü Hikayesi Oku

Uzun uzun zaman önce, gökyüzünün en yüksek yerinde, kimsenin görmediği bir yerde, ay her gece sessizce bir köprü kurarmış. Bu köprü, renklerden örülmüş bir gökkuşağıydı ama sadece kalbi en temiz ve en meraklı çocuklara görünürdü.

Ayın Sakladığı Gökkuşağı Köprüsü Hikayesi

Ayın Sakladığı Gökkuşağı Köprüsü Hikayesi

Uzun uzun zaman önce, gökyüzünün en yüksek yerinde, kimsenin görmediği bir yerde, ay her gece sessizce bir köprü kurarmış. Bu köprü, renklerden örülmüş bir gökkuşağıydı ama sadece kalbi en temiz ve en meraklı çocuklara görünürdü. Köprünün ayakları bulutların üzerine konar, ortası ise yıldız tozlarıyla parıldardı. Ay, köprüyü kurarken her seferinde fısıldardı: “Bugün hangi küçük ruh gelecek de hayallerini karşıya taşıyacak?” Bir akşam, küçük bir oğlan çocuğu olan Efe, penceresinden dışarı bakarken bu köprüyü fark etmiş. Efe’nin gözleri her zaman gökyüzündeymiş çünkü babası uzun bir yolculuğa çıkmış ve bir daha haber vermemiş. Efe her gece babasına mektup yazarmış ama mektupları nereye göndereceğini bilemezmiş.

O akşam da elinde yarım kalmış bir mektup, pencere kenarında otururken birden gökyüzünde yumuşak, renkli bir ışık görmüş. Işık, sanki onu çağırıyormuş gibi kıvrıla kıvrıla iniyormuş. Efe korkmadan pijamasıyla dışarı çıkmış, bahçeden geçip tepenin en yüksek noktasına tırmanmış. Orada, gökkuşağı köprüsü tam önünde uzanıyormuş; ayakları bulutlara değiyor, ortasından tatlı bir rüzgâr esiyormuş. Köprüye ilk adımını attığında, ayaklarının altında yumuşacık bir his oluşmuş. Her adım attıkça köprü biraz daha renkleniyor, altında ise dünyanın en güzel manzaraları akıyormuş: uçan balinalar, konuşan ağaçlar, kahkaha atan nehirler… Efe ilerledikçe köprünün ortasında ayın kendisi belirmiş. Ay, gümüş rengi uzun bir elbise giymiş, saçları yıldızlardan yapılmış gibi parlıyormuş. “Hoş geldin, küçük yolcu,” demiş ay tatlı bir sesle. “Burası, özlemini karşıya taşıdığın yer. Ama köprüyü geçmek için önce en derin duygunu paylaşmalısın.”

Efe Köprünün Sonuna Doğru Yürümeye Başlamış

Efe durmuş, gözleri dolmuş. “Babam gitti ve ben ona ne kadar özlediğimi söyleyemedim. Her gece mektup yazıyorum ama hiçbir yere ulaşmıyor,” diye anlatmış. Ay gülümsemiş ve elini uzatmış. Avucunda, Efe’nin yazdığı tüm mektuplar bir araya toplanmış, ışıl ışıl parlıyormuş. “Bak,” demiş ay, “bunlar burada saklanıyormuş. Şimdi köprünün sonuna kadar yürü ve en içinden gelen sözleri haykır. Rüzgâr onları babana ulaştıracak.”

Efe köprünün sonuna doğru yürümeye başlamış. Yürürken her adımda bir anı canlanıyormuş: babasıyla top oynadıkları gün, babasının ona anlattığı masallar, birlikte güldükleri akşamlar… Köprünün ucuna geldiğinde göğsü şişmiş, derin bir nefes almış ve tüm gücüyle bağırmış: “Baba! Seni çok özledim! Nerede olursan ol, kalbimde hep yanımdayız!” Sözleri rüzgâra karışmış, gökkuşağı renkleri sözlerle birlikte bulutların arasından süzülmüş ve uzaklara doğru uçmuş. Tam o anda köprünün ucunda babasının silueti belirmiş. Gerçek değildi ama o kadar canlıydı ki, Efe elini uzatsa dokunabilecekmiş. Babası gülümsemiş ve “Oğlum, ben de seni her gün düşünüyorum. Yolculuğum uzun sürdü ama kalbim hep seninle. Bir gün döneceğim, söz veriyorum,” demiş. Efe gözyaşları içinde gülümsemiş. Ay yanına yaklaşmış ve “Şimdi geri dön. Bu köprü her gece seni bekleyecek. Özlemini buraya bırak, gerisini rüzgâra emanet et.”

Cebinde Babasının Sesini Taşıyan Küçük Bir Yıldız Parçası Bulmuş

Ayın Sakladığı Gökkuşağı Köprüsü Hikaye Oku
Ayın Sakladığı Gökkuşağı Köprüsü Hikaye Oku

Efe köprüden geri yürürken, cebinde babasının sesini taşıyan küçük bir yıldız parçası bulmuş. Eve döndüğünde yatağına uzanmış ve o yıldızı avucunda sıkıca tutmuş. O gece rüyasında babasıyla birlikte köprüde yürüdüklerini görmüş. Sabah uyandığında, annesi ona bir mektup göstermiş. Mektup babasından geliyormuş; “Yakında geliyorum, oğlum. Seni çok seviyorum,” yazıyormuş. O günden sonra Efe her gece penceresinden gökyüzüne bakarmış. Gökkuşağı köprüsü hâlâ orada dururmuş ama sadece onun görebileceği kadar gizliymiş. Çünkü ay, en derin özlemleri karşıya taşıyan köprüyü, sadece kalbi cesur çocuklara gösterirmiş. Ve eğer sen de bir gece gökyüzüne bakıp renkli bir ışık görürsen, korkma. Belki o ışık, senin de hayallerini ve özlemlerini karşıya taşıyacak gökkuşağı köprüsüdür.

Ayın Sakladığı Gökkuşağı Köprüsü Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, ayın sakladığı gökkuşağı köprüsü hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan ayın sakladığı gökkuşağı köprüsü hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Yıldızların Fısıldadığı Unutulmuş Bahçe Hikayesi

hikayeleroku
2 views Yorum Yok
Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.
Hikayeleroku İletişim

destek@hikayeleroku.com.tr

info@hikayeleroku.com.tr

Sosyal Ağlarımız.

COPYRİGHT © 2026 - HikayelerOku DESİGNED.