Bencil Dev Hikayesi

Bencil Dev Hikayesi, ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz bencil dev hikayesine ulaşabilir vede arkadaşlarınızla paylaşabilirsiniz.

Bencil Dev Hikayesi Oku

Bencil Dev Hikayesi

Bir zamanlar bir şehrin ortasında bir kale varmış. Bu kale senelerdir boşmuş. Orada kimse kalmıyormuş. Halk o kalede eskiden bir Devin yaşadığını söylüyormuş. Ama onca yıldır, kimse orada bir dev görmemiş.

SOPALI YAŞLI ADAM: Bu kalede yaşan devi duyanınız var mı?

ŞİŞMAN ADAM: Önce bunlar dedik. Biz bunlara inanmamalıyız. İçimizde bir dev gören oldu mu hiç?

BIYIKLI ADAM: Yooo hayır!

TOMBOL YANAKLI ADAM: Hayır, hayır!

ŞİŞMAN ADAM: Biz bu etrafın güzelliğinden keyif almalıyız. Dedikodulara itibar etmemeliyiz.

SOPALI YAŞLI ADAM: Öyleyse bu bahçe ile kim ilginiyor?

Kalenin çevresinde güzel bir bahçe varmış, içi çiçeklerle, ağaçlarla, meyvelerle, kuşlar ve kelebeklerle doluymuş. Her gün o bahçede bir sürü küçük çocuk oyun oynarmış. Çocukların en çok sevdiği ve en güzel yer orasıymış. Çocuklar bir çok farklı oyun oynarmış. En çok sevdikleri oyunlardan birisi kelebek, biri de koşmakmış.

SARI SAÇLI ÇOCUK: Hey! Şu turuncu kelebeğe bakın!

KAHVERENGİ SAÇLI ÇOCUK: Ben onu yakalamaya çalışacağım!

TOKALI KIZ ÇOCUK: Peşinden koşturun ama ona zarar vermeyin lütfen!

KAHVERENGİ SAÇLI ÇOCUK: Zarar vermeyeceğim!

Bahçede mis gibi bir yermiş. Ama günün birinde Dev çıka gelmiş. O güzel ve bakımlı bahçeyi gördüğü için mutluymuş.

DEV: Ahhh! Benim güzel bahçem! Doğa hala bahçeme özen gösteriyor anlaşılan. Burada olduğum için mutluyum.

Dev kaleye döndüğünde, öğleden sonrasıymış. O saatlerde bahçede oyun oynayan çocuk yokmuş. Dev sessizliği severmiş ama akşam olunca dışarıdan gelen görültüden rahatsız olmuş. Çünkü çocuklar oyun oynamak için bahçeye gelmiş. Dev yalnız yaşamaktan hoşlanırmış. Etrafında birilerinin olması hiç hoşuna gitmezmiş. Bahçeye çıkmaya karar vermiş. Dev bahçeye adımını attığında oynayan çocuklar korkarak, kaçışmaya başlamışlar. Herkes kaçacak delik arıyormuş. Dev bahçede bu kadar çok çocuğun oyun oynamasına sinir olmuş.

DEV: Gidin buradan küçük canavarlar! Güzel bahçeme zarar vereceksiniz! Gidin dedim! Bir daha da sakın bahçeye girmeye çalışmayın! Benim bahçem sizin değil!

Bahçede oynayan çocuklar koşarak çıkmış ve evlerine gitmişler. Dev kaleye geri dönerek evinin huzurunun keyfini çıkarmış. Sonra yine uykuya dalmış. Çocuklar Devin gittiğini sanmış. O yüzden de dayanamayıp bahçeye girmişler. Dev yine uyanmış ve bahçesinde oynayan çocukları görmüş. Öfkelenerek çocuklara bağırmış! Korkan çocuklar yine kaçmışlar! Dev daha sonra bahçesini gözetlemeye başlamış. Hatta gece bile uyumuyormuş.

Dev ve Çocukların Sevinci

Gece geç saate çiçek açmış bir ağacın dallarının yere düştüğünü görmüş. Bunun sebebini anlayamamış. Ertesi sabah bir kaç çocuğu yine bahçesinde oynadığını görmüş. Öfke ile bahçeye koşmuş! Çocuklar Devin kızgın halini görünce çok korkmuşlar. Dev kalesinin etrafındaki duvarları yükseltmeye karar vermiş. Artık kalenin içinde yapayalnızmış! Kaleye kimse giremiyormuş.

SARI SAÇLI ÇOCUK: Bu Dev çok bencil biri!

KAHVERENGİ SAÇLI ÇOCUK: İnsan tek başına o bahçenin içinden ne zevk alırki!

TOKALI KIZ ÇOCUK: Çok üzgün biri olmalı! Neden üzgün olduğunu öğrenmemiz gerek!

SAÇI TOPLU KIZ ÇOCUK: Bizimle oyun oynamasını isteriz!

KISA BOYLU ÇOCUK: Ama içeri girmemize izin verirse isteyebiliriz sadece!

SAÇI TOPLU KIZ ÇOCUK: Hımmm…

Dev saatlerce uyumuş. Uyanıncada pencerede oturur ve bahçenin güzelliğini seyredermiş. Ama ara sıra yere düşen dallar görüyormuş. Şöyle düşünmüş;

DEV: Bir süre devam eder herhalde! Bahar gelecek bahçem yineden çiçeklenir.

Kış mevsimi boyunca pencerede oturmuş ve bahçenin kurumasını seyretmiş. Günler geçmiş;

DEV: Bende baharı beklerim! Baharda bahçem canlanır ve hiç olmadığı kadar güzel olur.

Bahar gelip geçmiş ama bahçe hala kuruymuş. İçinde tek bir çiçek bile kalmamış. Ne bir kuş, ne de bir kelebek varmış. Dev çok mutsuz olmuş.

DEV: Bahçemde neden hiç çiçek açmıyor! Doğa ana niye benim bu güzel bahçeme yüz çevirdi acaba! Yoksa doğa ana bana mı kızıyor. İyide neden kızıyor bana!

Dev, gece gündüz bunları düşünüyormuş. Artık yalnızlıktan da sıkılıyormuş. Güzel bir sabah bir kaç çocuk sürpiz ile bahçeye gelir. Dev onları görünceye kadar bir süre oynamışlar. Dev yine çocuklara sinir olmuş! Koşarak yanlarına gidip bağırmış! Ve çocuklar dışarı kaçmışlar! Ama içlerinden biri kalmış. Dev bir ağacın dibinde duran küçük çocuğu fark etmiş. Dev ona yaklaşırken, çocuk korkuyla titriyormuş. Çok kötü ağlıyormuş.

DEV: Ne yapıyorsun sen burada?

KISA BOYLU ÇOCUK: Lütfen beni öldürmeyin! Bir daha asla gelmem buraya!

DEV: Ben insan mı öldürüyorum! Hayır! Ben kötü birisi değilim! Hayır hayır! Ben hiçbir kimseyi öldürmem! Seni de öldürmeyeceğim! Ağlama!

Dev ve Güzel Bahçesi

KISA BOYLU ÇOCUK: Eve gitmek istiyorum! Lütfen bırakın gideyim!

DEV: Ben buraya gelmeden önce, ne işler çeviriyordun?

KISA BOYLU ÇOCUK: Bu ağaca tırmanmak istiyordum ama tırmanamadım!

DEV: Yaaa demek öyle! Dur sana yardım edeyim!

Dev çocuğu kandırarak onu bir dala oturtmuş!

DEV: Şimdi arkadaşlarını buraya çağır! Hepiniz burada oynayabilirsiniz.

Dev çocuğun yüzündeki o güzel gülümsemeyi fark etmiş! Çocuk oynamak için arkadaşlarını çağırmış! Hepsi içeri girmişler ve Dev de kaleye geri dönmüş! Tam geri dönerken ufak bir bitkinin çiçek açtığını görmüş! Bunu görmek onu hep şaşırmış!

DEV: Aaaaa!

Çocuklar etrafında dönerek neşeyle oynadıklarını görmüş. Çocuklar burada sonra eskiden olduğu gibi yine bahçede oynamaya başlamışlar ve çok kısa bir süre sonra bahçede yeniden çiçekler açmaya başlamış! Penceresinde oturan dev, bahçenin asıl güzelliğinin ne olduğunu anlamış.

Bencil Dev Hikayesi, ile alakalı yazımızın içeriğinde, hazırlamış olduğumuz çalışkan pastacı hikayesini okuyabilir vede sosyal ağlarınızda arkadaşlarınıza göndererek onlarıda yeni hikayeler sayfamızdan haberdar edebilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Çalışkan Pastacı Hikayesi