Zincir Zürafa Hikayesi

Zincir Zürafa Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz zincir zürafa hikayesini bulabilir, paylaşabilirsiniz.

Zincir Zürafa Hikayesi Oku

Bir zamanlar Ginger adında bir zürafa varmış. Ginger, Afrika’da bir ülke olan Kenya’da yaşarmış. Tüm zürafalar gibi Ginger’ın da uzun boynu ve bacakları varmış. Çok uzun olduğu için savanadaki ağaçların en tepelerinden yiyecek yiyebiliyormuş. Afrika’daki savana, çok fazla çimen ve biraz ağaç olan bir bölgedir. Bazen savanaya otlak denir. Zebralar ve antiloplar gibi diğer hayvanlar Ginger’ın ulaşabildiği yere ulaşamazmış. Ama Ginger her zaman yiyecek bulurmuş. Yaprakları ve ağaçların yeni tomurcuklarını severmiş.

Zincir Zürafa Hikayesi

Bir gün, Ginger diğer zürafalarla birlikte en sevdiği yaprakları yemekle meşguldü. Güneşli ve parlak bir gündü ve gökyüzünde tek bir bulut yoktu. Uzun zamandır yağmur yağmamıştı, bu yüzden çimenler çok kuruydu. Ekstra uzun bacaklarının altından bir ses duydu: arkadaşı Mickey the Monkey’di. Mickey bir şeyler söylemeye çalışıyordu, ancak Ginger ne dediğini anlayamıyordu. Çok yorgun görünüyordu. “Ne oldu?” diye sordu Ginger. Ginger çok nazik bir zürafaydı ve herkese yardım etmek istiyordu. Tam o sırada Mickey düştü!

Ginger aynı zamanda zeki bir zürafaydı. Neyin yanlış olduğunu biliyordu. Mickey yiyecek bir şey bulamıyordu ve çok açtı. Ginger, yemek yediği ağacın tepesinden taze, yumuşak yapraklar ve tomurcuklar kemirdi. Yaprakların ve tomurcukların bir kısmını Mickey’nin olduğu yere yakın bir yere bıraktı. Sonra onu çok uzun bacaklarından birinin altındaki toynağıyla hafifçe dürttü. “Uyan, Mickey!” dedi Ginger. “Sana yiyecek bir şey buldum.” Mickey yavaşça doğruldu ve biraz yedi.

Bir süre sonra, Mickey kendini daha iyi hissettiğinde, Ginger ona sordu, “Ne oldu, Mickey? Neden bu kadar açsın? Neden yiyecek bir şey bulamıyorsun?” Mickey, “Uzun zamandır yağmur yağmadı ve şimdi yiyecek yok.” dedi. “Bu iyi değil,” dedi Ginger. “Diğer hayvanlara ne oluyor?” “Kimse ne yapacağını bilmiyor,” diye cevapladı Mickey. “Bütün zebralar, antiloplar ve filler kuru otlar için endişelenmeye başladı. Bazıları savandan ayrılıp ormana ulaşmayı düşünüyor.” “Bu uzun bir yolculuk,” dedi Ginger. “Onlarla mı gideceksin?”

Güneşli Ve Parlak Bir Gündü Ve Gökyüzünde Tek Bir Bulut Yoktu

“Bilmiyorum,” diye cevapladı Mickey. “Sence ne yapmalıyız?” Ginger bir süre düşündü ve sonra aniden aklına iyi bir fikir geldi. “Aslan Leo ile konuşmalıyız. O savanadaki en zeki hayvandır!” Mickey yürüyemeyecek kadar yorgundu, bu yüzden Ginger onu sırtına binmeye davet etti. “Boynumu sıkıca tut,” dedi Ginger. “Tutunacak çok şey var,” diye şaka yaptı Mickey. Ginger güldü. “Haklısın. Afrika’nın en uzun boynuna sahibim!” Böylece Leo’yu aramak için savananın diğer tarafına doğru yolculuklarına başladılar.

Ginger ve Mickey şanslıydı! Leo bir kayanın üzerinde oturuyordu ve çimlerin arasında yürürken onu görmek gerçekten kolaydı. “Merhaba, Leo!” diye bağırdı ikisi de. Leo şekerleme yapıyordu ve onu uyandırdıklarında biraz huysuzdu. Ama nazikti ve “Merhaba Ginger ve Mickey. Neden savananın üzerinden bütün yolu yürüdünüz? Sadece beni uyandırmak için mi?” dedi. Ama şaka yapıyordu; yüzünde bir gülümseme vardı. “Mickey savanada yiyecek kalmadığını söylüyor çünkü çok kurumuş,” dedi Ginger. “Bir fikrin var mı?”

Leo bir süre düşündü. “Yağmur konusunda yapabileceğimiz hiçbir şey yok. Yakında yağacak ama ne zaman yağacağından emin olamayız. Yağmur yağdığında tüm bitkiler tekrar büyüyecek ve herkes için bolca yiyecek olacak.” dedi.
Biraz daha düşündü. “Aklıma gelen tek şey herkesin ormana daha yakın bir yere taşınması,” diye devam etti. “Orada yenecek daha çok şey olacak ama bunun uzun bir yolculuk olduğunu ve çok kolay olmayacağını biliyorum. Oraya varmak günler alabilir.”

Ginger ve Mickey birbirlerine baktılar ve sonra Leo’ya geri baktılar. “Teşekkür ederim, Leo,” dedi Ginger. “Muhtemelen hepsinin ormana daha yakın olmaya çalışması en iyisi.” Vedalaştılar ve sonra savananın üzerinden geri yürüdüler. Şimdi uzun yolculuğa başlamak için tüm hayvanları bir araya toplamaları gerekiyordu. Ginger’ın onlarla gelmesine gerek yoktu çünkü yüksek ağaçlarında bol miktarda yiyecek vardı. Ama o iyi bir arkadaştı ve elinden geldiğince yardım etmek istiyordu. En sevdiği ağaçlara doğru yürüdüler ve tahmin edin o ve Mickey ne gördü?

Yakında Yağacak Ama Ne Zaman Yağacağından Emin Olamayız

Tüm hayvanlar çoktan orada toplanmış ve Ginger ile Mickey’i bekliyorlardı! “Hepiniz neden buradasınız?” diye sordu Ginger. “Kartal Eddie bize ormanın kenarına götüreceğinizi söyledi,” dedi zebralardan biri. “Nereden biliyordu?” diye sordu Mickey. “Leo ile konuştuğunuzu duydu,” dedi antiloplardan biri. “Yani hepiniz ormana birlikte yürümeye karar verdiniz?” diye sordu Ginger. “Evet,” diye cevapladı hepsi. “Oraya gitmemize yardım ederseniz,” diye ekledi fillerden biri. “Elbette yardım ederim,” dedi Ginger. “Ben senin arkadaşınım.”

Zincir Zürafa Hikaye Oku

Böylece savanadan ormana doğru büyük yolculuklarına başladılar. Güneş çok sıcaktı ve yiyecek ve su içecek bir yer yoktu. Ve sonra duydular. Gök gürültüsüydü! “Gök gürültüsü!” diye bağırdılar hepsi. Gök gürültüsü savanadaki hayvanlar için çok korkutucuydu. Nedenini tahmin edebiliyor musunuz? Yangın! Bazen yıldırım kuru otlara çarpar ve tüm savana alev alır. Sonra herkes kaçmak zorunda kalır. Ve tam olarak olan da buydu. “Yangın!” diye bağırdılar.
Koklayabiliyorlardı. Ve şimdi görebiliyorlardı. Yangın onlara doğru geliyordu!

Ginger hızlı düşünmek zorundaydı. Çünkü o kadar uzundu ki diğer hayvanlardan daha uzağı görebiliyordu. Uzun boynunu görebildiği kadar uzattı. Şimdi ateşin olmadığı bir yer görebiliyordu. “Çabuk!” dedi. “Herkes bu tarafa koşsun.”
Bütün hayvanlar onu takip etti ve olabildiğince hızlı koştular. Kısa süre sonra tehlikeden kurtuldular. Durdular ve bir kez daha bir araya toplandılar. “Herkes burada mı?” diye sordu Ginger. Hepsinin güvende olduğundan emin olmak istiyordu. Bütün hayvanlar etrafa baktı; hepsi oradaydı.

Ve sonra en harika şey oldu. “Bir damla hissettim,” dedi bir zebra. “Ben de,” dedi bir antilop. Yağmur yağdı! Sonunda! Herkes çok mutluydu. Biraz daha yağmur yağmaya başladı ve sonra biraz daha. Yağmur ateşi söndürdü, böylece koşmak zorunda kalmadılar. Ve yağmur sulama deliklerini doldurdu ve bitkilerin tekrar büyümesini sağladı,
bu yüzden ormanın kenarına kadar uzun bir yolculuk yapmak zorunda kalmadılar. Herkes yakında yeterli yiyeceğe ve suya sahip olacaktı. Böylece Zürafa Zürafa en sevdiği ağaca geri döndü ve yaprakları ve tomurcukları yemeye devam etti.

Zincir Zürafa Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, zincir zürafa hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan zincir zürafa hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.

Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.

Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Gizli Saklanbaç Hikayesi