Unutulmuş Bahçenin Son Yağmuru Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz unutulmuş bahçenin son yağmuru hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.
Unutulmuş Bahçenin Son Yağmuru Hikayesi Oku
Bir zamanlar, insanların ayak basmadığı kadar yüksek bir dağın en kuytu vadisinde, gökyüzüne en yakın yerde yaşayan minik bir bulut vardı. Adı Lirindi. Diğer bulutlar gibi beyaz ve kabarık değildi; kenarları hafif morarmış, içinde sanki eski bir akşamüstü saklıymış gibi soluk bir lavanta rengi taşıyordu.
Unutulmuş Bahçenin Son Yağmuru Hikayesi
Bir zamanlar, insanların ayak basmadığı kadar yüksek bir dağın en kuytu vadisinde, gökyüzüne en yakın yerde yaşayan minik bir bulut vardı. Adı Lirindi. Diğer bulutlar gibi beyaz ve kabarık değildi; kenarları hafif morarmış, içinde sanki eski bir akşamüstü saklıymış gibi soluk bir lavanta rengi taşıyordu. Gökyüzünde süzülürken hep biraz geride kalır, arkadaşlarının gürültülü şakalaşmalarına katılmazdı. Çünkü Lirindi’nin içinde, kimsenin görmediği bir bahçe büyüyordu. Bu bahçe, yağmur damlalarından değil, Lirindi’nin kendi içinden topladığı unutulmuş duygulardan oluşmuştu. Bir çocuğun annesine sarılmayı unuttuğu o sıcaklık, bir yaşlı adamın çocukken yaptığı kâğıt gemiyi hatırlayamadığı o buruk tatlılık, bir kedinin sahibinin kokusunu kaybettiği o hafif hüzün… Hepsi Lirindi’nin bahçesinde çiçek açmıştı. Ama bu çiçekler normal çiçekler gibi kokmaz, renk vermezdi; sadece çok dikkatli bakan biri, yapraklarının arasında eski anıların titrek gölgelerini görebilirdi.
Bir gün Lirindi, dağın ötesinde, aşağılarda bir köyün üstünde dolaşırken küçük bir kız gördü. Kızın adı Ela’ydı. Ela’nın saçları rüzgârda savrulurken gözleri hep yere bakıyordu. Annesi birkaç ay önce çok uzak bir şehre çalışmaya gitmiş, bir daha geri dönmemişti. Ela her sabah aynı saatte uyanır, annesinin sevdiği papatya desenli önlüğünü giyer, mutfakta tek başına kahvaltı eder, sonra okula giderken yolda durup gökyüzüne bakardı. Ama baktığı yerde hiçbir şey göremezdi sanki; sadece bomboş bir mavi. Lirindi bunu hissetti. Ela’nın içindeki boşluk o kadar büyüktü ki, Lirindi’nin bahçesindeki en narin çiçek bile titremeye başladı. O gece Lirindi karar verdi: Bahçesindeki bütün unutulmuş duyguları toplayıp, tek bir yağmur damlasına dönüştürecekti. Ama bu sıradan bir yağmur olmayacaktı. Her damla, Ela’ya annesinin kokusunu, sesini, kucağının sıcaklığını hatırlatacaktı… sadece bir an için bile olsa.
Sabah Olduğunda Lirindi Yavaş Yavaş Alçaldı
Unutulmuş Bahçenin Son Yağmuru Hikaye Oku
Sabah olduğunda Lirindi yavaş yavaş alçaldı. Köyün üstüne geldiğinde diğer bulutlar çoktan dağılmıştı. Ela o gün yine yolda durmuş, başını kaldırmıştı. Lirindi bütün gücünü topladı ve bahçesindeki son çiçeği de damlaya çevirdi. Sonra usulca yağmaya başladı. Ama bu yağmur sessizdi, gök gürültüsüz, şimşeksiz. Sadece hafif bir ıslaklık ve inanılmaz bir koku… annelerin sabah erkenden yaptığı taze ekmek kokusu, lavanta sabunu, annenin boynundaki ince zincirin metal kokusu, hepsi birden Ela’nın burnuna doldu. Ela durdu. Gözleri doldu ama ağlamadı. Çünkü ağlamak yerine gülümsedi. Yağmur damlaları saçlarına, yanaklarına değdikçe içinde bir şey kıpırdandı. Sanki annesi tam arkasında duruyormuş da usulca “Ela’m benim” dermiş gibi hissetti. Bir anlığına gerçekten hissetti. O kadar gerçekti ki, Ela elini uzattı, sanki annesinin elini tutacakmış gibi.
Lirindi’nin son damlası da düşünce bahçesi bomboş kaldı. Artık içinde hiçbir çiçek, hiçbir unutulmuş duygu yoktu. Lirindi kendini çok hafif hissetti, neredeyse şeffaf olmuştu. Ama tuhaf bir şekilde mutluydu. Çünkü o boşluk, Ela’nın içindeki boşluğu bir anlığına doldurmuştu. Ela o günden sonra her yağmur yağdığında dışarı çıkar, yüzünü gökyüzüne tutar ve beklerdi. Artık yere bakmıyordu. Ve Lirindi, gökyüzünün en yüksek yerinde, bomboş ama hafif bir bulut olarak süzülürken, Ela’nın gülümsemesini hatırlardı. Belki bir gün yine bir bahçe yetiştirirdi, kim bilir. Ama o bahçenin ilk çiçeği, hep Ela’nın o sabahki gülümsemesi olacaktı.
Unutulmuş Bahçenin Son Yağmuru Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, unutulmuş bahçenin son yağmuru hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan unutulmuş bahçenin son yağmuru hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.
Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.
Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Unutulmuş Işıkların Küçük Bekçisi Hikayesi