Minik Tavşan Ve Kaybolan Ay Hikayesi ile alakalı yazımızın içeriğinde, derlemiş olduğumuz minik tavşan ve kaybolan ay hikayesi bulabilir, paylaşabilirsiniz.
Minik Tavşan Ve Kaybolan Ay Hikayesi Oku
Minik Tavşan Ve Kaybolan Ay Hikayesi
Bir zamanlar, yemyeşil bir ormanda, tüylü kulakları her zaman dik duran küçük bir tavşan yaşarmış. Adı Pofuduk’muş. Pofuduk, geceleri gökyüzüne bakıp ayı izlemeyi çok severmiş. Ona göre ay, dünyadaki en güzel arkadaşmış; her gece gülümseyerek ona bakar, yolunu aydınlatırmış.
Bir akşam, Pofuduk yuvasından dışarı çıkmış ve… ay yokmuş! Gökyüzü kapkaranlık, yıldızlar bile korkudan saklanmış gibiymiş. Pofuduk’un kalbi küt küt atmaya başlamış. “Ay nereye gitti? Onu bulmalıyım!” diye kendi kendine mırıldanmış. Hemen sırtına minik bir sırt çantası takmış (içinde biraz havuç ve bir fener varmış) ve ormana doğru yola çıkmış.
İlk önce Baykuş Dede’ye uğramış. Baykuş Dede, yaşlı bir ağacın tepesinde oturuyormuş. “Baykuş Dede, ayı gördün mü?” diye sormuş Pofuduk titrek bir sesle. Baykuş Dede gözlüklerini düzeltmiş ve “Hımm… Bu akşam bulutlar çok kalın, belki ay onların arkasına saklanmıştır. Ama korkma küçük dostum, biraz ilerideki gölün kenarına git. Orada Kurbağa Nine her şeyi bilir.” Pofuduk teşekkür etmiş ve zıplayarak göle koşmuş.
Minik Tavşan Ve Kaybolan Ay Hikaye Oku
Gölün kenarında Kurbağa Nine, nilüfer yapraklarının üstünde oturuyormuş. “Kurbağa Nine, ayı kaybettim!” demiş Pofuduk gözleri dolarak. Kurbağa Nine gülümsemiş: “Ayı kimse kaybetmez tatlım. Bazen sadece biraz dinlenmek ister. Şu tepenin arkasına bak. Belki orada uyuyordur.” Pofuduk son bir gayretle en yüksek tepeye tırmanmış. Nefes nefese zirveye vardığında… bir de ne görsün! Ay, kocaman ve parlak bir şekilde bulutların arasından sıyrılmış, tam tepenin üstünde gülümsüyormuş.
“Pofuduk!” demiş ay yumuşak bir sesle. “Beni aramaya çıkmışsın, değil mi? Bugün biraz yoruldum, bulutların arkasında dinlendim. Ama seni gördüğüme çok sevindim.” Pofuduk’un gözleri parlamış. “Seni çok özledim ayıcık! Lütfen bir daha böyle saklanma, tamam mı?” Ay kahkaha atmış: “Tamam küçük dostum. Her gece senin için parlayacağım.”
O geceden sonra Pofuduk, her akşam yuvasının önünde oturup ayıyla konuşmaya devam etmiş. Ve biliyormuş ki, gerçek arkadaşlar asla gerçekten kaybolmaz; bazen sadece biraz dinlenirler.
Minik Tavşan Ve Kaybolan Ay Hikayesi, yazımızın içeriğinde hazırladığımız, minik tavşan ve kaybolan ay hikayesi yer almaktadır. Sizde hikayeler oku sayfamızdan minik tavşan ve kaybolan ay hikayesini okuyabilir ve arkadaşlarınızlada paylaşabilirsiniz.
Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.
Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Mavi Ayıcık İle Uçan Bebek Lala Hikayesi