Her İnsan Kendi İçin Yaşar
Aradan baya zaman sonra Hindistan’da bir avcı büyük banyan ağacına geldi. Bunun bir banyan ağacı olduğunu biliyordu çünkü dallar yere kadar düşüyor, kök salıyor, o noktalarda yeni yavru ağaçlar oluşturuyor ve her şey kalın bir ağaç ve kök kütlesine dönüşüyor. Ancak avcı banyan ağacını görünce başka bir şey düşünüyordu. “Ah!” dedi. “Bu ağaç ağımı tepeden atabileceğim kadar yüksek değil. Bugün bir sürü kuş yakalayacağım!”
Her İnsan Kendi İçin Yaşar
Ancak avcı banyan ağacını görünce başka bir şey düşünüyordu. “Ah!” dedi. “Bu ağaç ağımı tepeden atabileceğim kadar yüksek değil. Bugün bir sürü kuş yakalayacağım!” Bunun üzerine avcı ağını ağacın üzerine attı, ağın ipleri dallara battığı için artık ağı göremiyordunuz. Sonra akıllı avcı pirinç tanelerini yaprakların üzerine fırlattı. Bir kuşun pirinç tanelerini uzaktan bile kolayca fark edebileceğini biliyordu. Tam o sırada güvercinlerin kralı Beyaz Kanat, tüm güvercinleri arkasında uçarken tepede uçuyordu. Aşağıda banyan ağacını gördü. “Vay!” dedi Beyaz Kanat dönerek. “Bu bizim şanslı günümüz! Şu ağaçtaki pirinçlere bak.” Beyaz Kanat banyan ağacına doğru uçtu. Güvercinler de onun arkasından dönüp onu ağaca kadar takip ettiler. Ama ne yazık ki! Hepsi ağacın tepesine iner inmez, her biri ağa sıkıştı!
Birisi bunu gördüğüne sevindi. “Peki, peki!” Avcı gülümsedi. Şu güvercinlere bakın! Kendime güzel bir akşam yemeği yiyeceğim ve geri kalanını cüzi bir miktara satabilirim.” Onu gören güvercinler “Bizim için bitti!” diye bağırdılar. “Bekle, bekle!” dedi Beyaz Kanat. “Özgür olmamızın bir yolu var. Ama birlikte hareket etmeliyiz.” “Ne yapabiliriz?” bir güvercin bağırdı. “Avcı neredeyse burada!” Beyaz Kanat, “Hiçbirimiz bu ağı tek başımıza kaldıramayız” dedi. “Çok büyük ve ağır.” “Biliyoruz, biliyoruz!” diye bağırdı güvercinler. “Ama hep birlikte aynı anda uçarsak” dedi Beyaz Kanat, “bu ağı kaldırabiliriz. Onu bu ormanların üzerinden şehre uçuracağız. Orada yaşayan bir fare tanıyorum. Kendisi çok yakın bir dostumuz ve ağları çiğneyerek özgürleşmemize yardım edeceğine eminim.” “Bak, avcı!” bir güvercin bağırdı. “Herkes” diye bağırdı Beyaz Kanat.
Bu bizim şanslı günümüz
“Bir, iki, üç – Şimdi!” Bir anda bütün güvercinler havalandı. Birlikte ağı banyan ağacından yukarıya kaldırdılar. Avcı gözlerine inanamadı. Ağ kuşları kaplıyordu ve durduğu yerden ağ kendi kendine havaya uçuyormuş gibi görünüyordu! “Ah!!” “Bu bir lanet!” diye bağırdı. Avcı kollarını sallayarak ve “Lanetli, sana söylüyorum! Ağ lanetli!” diye bağırarak elinden geldiğince hızlı kaçtı. Beyaz Kanat ve güvercinler ağlarla ormanın üzerinden şehre uçtular. Orada Wing Wing, arkadaşı fareyi buldu ve fare onları tek tek serbest bıraktı.
Soru vede şikayetleriniz için bize destek@hikayeleroku.com.tr mailinden yazabilirsiniz. Her türlü sorunlarınız için yardımcı olmaya çalışmaktayız.
Dikkatinizi çekebilecek diğer hikaye bağlantımız; Yoldaş Olacaksan Kötüye Olma